15 ° / 9 ° Regenschauer

Navigation:
Nachrichten auf Platt
Niege Komödie mit Dieter Hallervorden - op PLatt!

Dieter Hallervorden truut sik veel to: Mit 78 Johr hett he noch mol mit‘ Lopen anfungen – aver nich blots so’n poor Kilometer – nee, för den Film „Sein letztes Rennen“ müss he Marathon lopen. Een Johr later is he in een Demenz-WG introcken. De Schauspeler wull sik för sien Rull in „Honig in‘ Kopp“ vörbereiten. Un för den Film „Chuzpe – Klops braucht der Mensch“ müss he sik een Spraak-Mischen ut Jiddisch, Engelsch un Berlinerisch angewöhnen. He kann even nich blots rümblödeln so as fröher sien „Didi“ in „Nonstop Nonsen“. Nee, de hett echt wat in‘ Kopp. Un nu liert he ok noch Plattdüütsch.

  • Kommentare
mehr
Plattdüütscher Film över den Dood

Halv liegt se, halv staht se. Meist is dat so, as wenn se afdüükern wüllt in’t grööne Dünengras. Meist sünd se all eens wurrn mit de Eer, de Graffsteen op de Hallig Oland:   „Laat uns ruhen hier, na en Leben vul Möh, ober ok veel Glück un Leevd“, steiht op een griesen Steen. Johann Petersen steiht un sinneert:  „Also, op Oland hebbt wi jo ümmer noch de Besünnerheit, to jedeen Huus hörte een Graffsteed. Du kümmst ok ümmer in de glieke Kuhl rin, wie diene Vörfahrn. Wenn ik denn nich mol mehr sien schull, denn warr ik bi mien Vadder liggen un bi mien Grootvadder un mien Urgrootvadder, de liggen alle op en Eck so. Un dat finn ik teemli beruhigend“, meent de ehemolige Küster.

  • Kommentare
mehr
Wat bedüüt Heimat denn noch för uns Minschen?

„De Minsch lewt ni blots in de Heimat, he lewt in de Welt. Wi köönt de Oogen för de Welt ni tokniepen. Dat weer ni good för de Welt un eerst recht ni good för de Heimat“, düsse kloken Reegen hett uns groten sleswig-holsteenschen Schrieversmann Reimer Bull seggt. Vör dörtig Johr! Un ok Oswald Andrae, de plattdüütsche Dichtersmann ut Jever, weer sien Tiet in Saken Heimat wiet vörut: „För mi is »Heimat« vandaag ümmer noch en Woort, wor'n sük noch mehr Gedanken över maken schull, denn alltiet un överall up de Welt mööt't Minsken ok vandaag noch »Heimat« söken - Asylrecht -, mööt't bangen un hopen, dat se wurgens en Bürgerrecht kriegt . . .“, schrifft he 1980 in een Bidrag för Radio Bremen: „Heimat – wat is dat?“

  • Kommentare
mehr
Platt, Poetry-Slam, Bio, Chemie: En Deern mit veele Talente

De junge Fro mit de brunen korten Hoor strohlt. Kannst seggen: Dat löppt för Jacqueline Lindemeyer. Ehr gröttste Wunsch düt Johr weer jo een Studienplatz in Kiel för Bio un Chemie. Hett klappt. Düssen Harvst geiht` dat los. Un nevenbi wart slammt. Also, de Deern ut Groß Jörl steiht mol mit hochdütsche Texte un bannig geern mit plattdütsche Texte op Poetry Slam – Bühnen in`t Land. Dat bedüüt, se mutt tosomen mit anner plietsche un fixe Schnackers in een Aart Dichter-Wettstriet.  In verscheden Runnen performt se ehre Texte gegen anner  Lüüd – so seggt se hüüt, also se mutt se mit Hannen un Fööt un Stimm un Mimik allerbest vördrägen. Se wuppt dat.

  • Kommentare
mehr
De niege Matthias Stührwoldt:Fienföhlig un week

„Den ganzen Winter güng mi de Kraam dörch’n Kopp –aver ik heff dat liekers nich opschreeven. Dat duerte noch – dor bruukte ik noch Tiet to. Tatsächli bün ik denn in‘ Fröhjohr eerst Mol Silo fohrt un heff Heu maakt. Un denn, twee Weeken vörher, beför mien Verleger dat hebben wull, dor keem dat so in eene Welle rut ut mi. Tein Daag heff ik schreeven . . .“ Wat dorbi rutsuert is, dat sünd nich de typischen kandidel Vertellen vun Biobuer un Schrieversmann Matthias Stührwoldt, dat is ok keen Roman un keen Sülbst-Biographie, dat is „keen Book blots to’n Lachen, aver dat is ok keen Book blots to’n Blarrn“ (so Stührwoldt): „Vun Vadder un mi“ is vun all’ns wat – vör allen Dingen aver över Geföhle un Befindlichkeiten.

  • Kommentare
mehr
Fröher güng dat mit de Lee los - hüüt sitt man in' Skyline-Kabin

„Dat Korn is tidig, intoaarn;

 „Man to! De Lee her, glik ant haarn!“

So seggt de Bur to sine Knecht.

De Knechte makt de Lee torecht;

Se slat de Sticken in de Eer

Un leggt de Lee darawer her

Un hamert jümmer: pick! Pick! Pick! . . .

 

Un denn geiht dat los mit de Aarn anno 1850. De plattdüütsche Schrieversmann Lüder Woort (Johann Diedrich Plate) hett dat in sien Gedicht „De Aarn“ wunnerbor fastholln: Woans de Knechte de Lee eerst mit’n Hammer scharp maken doot. Un denn:

  • Kommentare
mehr
"De Spökenkieker" - De niege Asterix op Platt is dor

Miraculix un Asterix sünd sik eens: Düsse vermaledeite Sluderfix, düsse Spökenkieker, de bi Nacht un Nevel, Blitz un Dunner miteens bi se in’e Döör stünn, de is nix wieder as‘n Heiopei, `n Lurendreiher, Lögenpeter, Glattsnacker un vör allen Dingen: En ganz groten Windbüdel! Wenn man blots de annern op se höörn wulln. Aver de sünd jo Füer un Flamm för den Frömden, de se den Heven op’e Eer vörutseggen deit. Un pücke Kleedaasch, dat schöönste Huus, een Barg Juwelen un natürli Riekdom un Schönheit . . . „Ok wenn Asterix dor nix op gifft: All de annern Minschen in de olen Tieden  wüllt geern vörher weten, wat op jüm tokümmt . . .“ so steiht dat schreven in den niegen plattdüütschen Asterix Band Nr. 5: „De Spökenkieker“.

  • Kommentare
mehr
En vun'e 29 Platt-Modellscholen: De Friedrich-Ebert-School

„So Kinners. Paula, du rück mol een Platz wieder . . . un Leon, du kümmst mol an mien Sünnschienplatz . . . Alina, gah du mol na achtern to Emma. Mmmh – dor fehlt doch een . . .“ sineert Claudia Siemsen. Se is Schoolmeestersche an’e Friedrich-Ebert-School. Hüüt steiht Plattdüütsch op’n Stünnenploon.

  • Kommentare
mehr
Anzeige