Menü
Kieler Nachrichten | Ihre Zeitung aus Kiel
Nachrichten auf Platt 42 500 Vertellen ut 30 Johr
Nachrichten auf Platt 42 500 Vertellen ut 30 Johr
Partner im Redaktionsnetzwerk Deutschland
07:49 01.02.2018
30 Titel ut 30 Johr "Vertell doch mal". Quelle: Montage th

Üm un bi 42 500 Vertellen sünd middewiel bi den Wettbewarb rutsuert. In ganz verscheden plattdüütsche Dialekte, ut ganz verscheden norddüütsche Ecken un sogor ut ganz verscheden Länner. Sogor ut Kanada weer all mol een Schriever mit dorbi. Dat hett dörtig verscheden Themen geven: Vun dat eerste Thema „Wiehnachten tohuus“ över „Kinner“, Töven“, „Glück hatt“ bit hin na dat letzte Thema „Löppt?!“ Un nu sünd de Lüüd vun’n NDR bannig need op de Vertellen to dat niegeste Thema „Wat för’n Dag“.

Söss Weken hebbt de Schrieverslüüd jümmers Tiet, sik Gedanken över een Thema to maken. Un dat gifft natürli ok strenge Regeln: De Geschicht dörft nich länger as twee DIN A4 Sieden lang ween un se dörft noch jichtenswo rutkamen sien.  Un natürli mutt se op Platt ween. Dat kann wat to’n Smüüstern ween – aver ok wat to’n Nadinken. Dat kann fidel ween – aver ok trurig. Dat kann opregend ween – aver ok ganz sinnig. De Hauptsaak is doch: De Vertellen nimmt een mit un kriggt en tofaat. Ines Barber, NDR-Moderatorin, „Hör mal’n beten to“-Autorin un Schrieversfru, hett en poor Tipps paraat: „De Anfang. Okay, is’n beten vigelliensch. Schriev wat Knackiget. Wat de Tohörer neegierig maakt. De eerste Satz, de mutt smecken.“

Höört sik natürli enfacher an, as dat is. Aver in de verleden dörtig Johr hebbt dat över sövenhunnert Lüüd in’t „Vertell doch mal“-Book schafft. Dat heet: Se ehr Geschicht hett dat ünner de eersten 25 schafft. De kriegt nämli jümmers een Platz in’t Book. Ok en ganz besünnere Schangs. Denn dat is’n echten plattdüütschen Bestseller, swöögt NDR-Redakteur Andreas Schmidt.

 Nu sünd dat nich sövenhunnert verscheden Lüüd, de en Geschicht schreven hebbt – denn dat gifft ok‘n Handvull Schrievers, de dat glieks en poor Mol ünner de eersten 25 schafft hebbt: So as Jürgen Forster. De höörte söss Mol to de Besten. Liek so as Jürgen Kropp, Carl Groth, Harald Lahann oder Bert C. Biehl. De hett dat sogor schafft, dreemol op Platz een to stahn. Wat för’n Künnen un wat för’n Glück. Oder de Saak mit de duppelte Ehr: Dor kriggt en nich blots en Pries vun’e Jury, sünnern verdeent sik bavento noch den Publikumspries. So as Frenz Bertram, Nicole Engbers, Elise Andresen-Bunjes, Aurelia Heuer, Dietrich von Horn, Harald Lahann, Frauke Petershagen oder Renate Thomsen. Wat för Rekorde!

Wokeen nu aver nich to de 25 besten Schrieverslüüd höört, de mutt sik nich sorgen. De Vertellen lanndt nich etwa in‘ Papeerkorv.  De kriegt en ganz besünners schönen Platz: Merrnmang uns berühmte Dichters Klaus Groth un Johann-Hinrich Fehrs. Mit Blick op de Kieler Föörd‘. Un twaars in’e Lannesbibliothek in‘ Sartori-Spieker. Dor staht söss grote Schapps vull mit swatte Ordner. In düsse Ordner sünd se alle opbewohrt, de wunnerboren Geschichten vun „Vertell doch mal“. 35 Meter Regol sünd dat middewiel.  En plattdüütschen Schatz sotoseggen. Ut 30 Johr „Vertell doch mal“.  Ok Volker Thormählen, de Baas vun’t Lannesfunkhuus in Kiel, is stolt op all de Schrieverslüüd: „Die wunderbaren Geschichten sind kleine norddeutsche Juwelen“, swöögte de Plattschnacker för fief Johr. Dor geev dat „Vertell doch mal“ all en Viddel Johrhunnert lang . . .

Kommentare
Die Debatte geht am Morgen weiter
Die Kommentarfunktion ist zwischen 22:00 und 06:00 Uhr nicht aktiv – denn wir wollen eine gute Moderation der Beiträge gewährleisten.
Wir freuen uns am Morgen über Ihre konstruktiven Beiträge zum Thema!
Nachrichten auf Platt Fröher hebbt de rieken Herrschaften ok geern in' Sommer slöömt - Iesschapp anno dunnemol

Wat hebbt wi dat hüüt doch kommodig: Wenn de Kleedaasch schietig is, denn smiet wi se in’e Waschmaschin rin. Wenn’t mol fix gahn mutt mit‘ Eten, denn stellst du dat enfach in’e Mikrowell rin. Wust un Kääs hoolst du ut dien Köhlschapp rut. Gröne Bohn‘, Bloomkohl oder Himbeern in‘ Winter? Enfach Iesschapp opmaken un rutholen.  Un wat is dat schön, so’n ieskoolen Wien in‘ Sommer.  Wo lütte Iesstücken in swümmen doot. Fröher güng dat nich ganz so kommodig to. Tominnst bi de Lüüd, de nix in’e Melk to krömen harrn. Dor keem dat op’n Disch, wat se sölben in‘ Goorn un in‘ Stall harrn. Un wat de Johrstieden hergeven dä.  Melk frisch vun’e Koh,  Appeln un Beern vun‘ Boom, Wötteln un Kantüffeln frisch ut’ Beet oder ut’e Miete. Un för’n Winter hebbt se inweckt, inpöckelt un rökert.  So sünd se över de Runn kamen. De annern, de wat an’e Fööt harrn, de kunnen slömen un slampampen. Un twaars dat heele Johr över. Un all’ns weer jümmers frisch. De harrn sogor Ieswürfel! Woans dat angahn kann? Na, de harrn all een Iesschapp. Nich so’n niemoodsches Ding, as wi hüüt, nee, dat Iesschapp annodunnemol leeg ünner de Eer.

Heike Thode-Scheel 14.01.2018
Nachrichten auf Platt Avergloven rund üm'e Daag twüschen de Johrn - De Twölften: Spökelkraam oder nich?

Wiehnachten is nu vörbi. De Dannenboom steiht noch in mankeen Stuuv un smitt sien Nodels all meist af. Dat niege Johr is man so eben in‘e Gang un maak sik op’n Padd. Un wi hangt so dortwüschen. Twüschen dat ole Johr un dat niege. Un wi luert op dat, wat uns 2018 wull bringen warrd. Dat is en ganz besünnere Tiet. Dor liggt wat in’e Luft: Drööms vun beter Tieden, mehr Geld, mehr Erfolg. Un dat Lengen na Leev, Freden, Tofredenheit un veel Gesundheit. Op de anner Siet spökelt uns de Bammel för Krankheiten un anner gräsig Unglück in‘ unsen Kopp rüm. Wat för’n ver-rückte Tiet, düsse twölf hilligen Nächte twüschen Wiehnachtenavend un den 6. Januor, den Hillgen-Dreekönigsdag.  Se hebbt ganz veele Naams bi uns: Rauhnächte, zwischen den Jahren, Altjahrswoche, zwölf Nächte, Brückentage oder as wi Plattdüütschen kort un knapp seggt: „De Twölften“.

Heike Thode-Scheel 03.01.2018
Nachrichten auf Platt Theodor Storm hett Wiehnachten leevt - he weer as so'n lütt Kind - "Ich bin ein rechter Weihnachtsmann"

„Es wird Weihnachten; vergnügte Weihnachten also! Mein ganzes Haus riecht schon nach braunen Kuchen – nach dem Rezept meiner Mutter – und ich sitze so zu sagen, schon seit einer halben Wochen im Schein des Tannenbaums. . . .“, schrifft Theodor Storm 1856 an sien Fründ Friedrich Eggers. He hett all meist güllen Duumens, steiht dor, „denn ich arbeite abends jetzt nur in Schaumgold, Knittergold und bunten Papieren.“ Aver uns groot Dichtersmann is nich blots in’e Wiehnachtsstuuv togang, nee: „ . . . gestern abend habe ich sogar den Frauen Mandeln und Citronat für die Weihnachtskuchen hacken helfen; auch Kardemum dazu gestoßen und Hirschhornsalz . . .“ Theodor Storm weer Füer un Flamm för Wiehnachten. He weer een echten Wiehnachtsminsch. Dat kann een nich blots in siene Breefe nalesen, sünnern ok in siene Novellen.

Heike Thode-Scheel 20.12.2017