21 ° / 10 ° wolkig

Navigation:
Aarn: En suer Stück Arbeit

Fröher güng dat mit de Lee los - hüüt sitt man in' Skyline-Kabin Aarn: En suer Stück Arbeit

„Dat Korn is tidig, intoaarn;

 „Man to! De Lee her, glik ant haarn!“

So seggt de Bur to sine Knecht.

De Knechte makt de Lee torecht;

Se slat de Sticken in de Eer

Un leggt de Lee darawer her

Un hamert jümmer: pick! Pick! Pick! . . .

 

Un denn geiht dat los mit de Aarn anno 1850. De plattdüütsche Schrieversmann Lüder Woort (Johann Diedrich Plate) hett dat in sien Gedicht „De Aarn“ wunnerbor fastholln: Woans de Knechte de Lee eerst mit’n Hammer scharp maken doot. Un denn:

Voriger Artikel
Düsse Keerl is'n Windbüdel
Nächster Artikel
"Vadder un ik, wi harrn dat nich eenfach miteenanner"

Bernd Osbahr op sien 45 Johr olen MF 186

Quelle: th

To Felde geiht de ganze Trupp.

Dicht achtern Slachboom blivt se stan,

un kikt dat grote Kornfeld an“.

Un denn geiht dat los. Nix vun wegen meihen un döschen op een Slag, so as hüüttodaags mit den Meihdöscher.

„Se nehmt de Lee hier van de Nack

Un striekt se noch mal mit Gemack.

De Binners stellt sik al torecht,

en jede Deern bi eren Knecht.

De Grotknecht meiht vöran; sin Swad

Rimt ut de Grotmagd, binnet dat.

Denn folgt en Meiher achter er

Un denn en Binnersch achterher.“

 

Dat weer swore Handarbeit vör 150 Johr. Dat wat hüüt de Meihdöscher in een poor Minuten ganz alleen trech hett, dorför müssen fröher een Barg Lüüd een poor Dag ran. Un twaars de heele Buernfamilie. De Knechte (Meiher) hebbt meiht, de Deerns (se nöömt sik Binnersche) stünnen in ehr witt Linnentüüch dor achter un hebbt dat afmeihte Koorn opnohmen un to Garven tosamenbunnen. Dorto würrn een poor Halme in de Mitte enfach üm dat Koorn rümtüdelt.  Dormit de Garven dröögen kunnen, hebbt de Fruuns de Garven ophockt – mit de Wippen na baven. Wenn de örnli dörchdröögt weern, denn keem dat „Inföhrn“ – de Knechte hebbt de Garven mit’e Fork op’n Aarnwaag opstaakt. Dormit de ganze Ladung nich rünnerfallen kunn, würr se ünnern Widdelboom fasttrocken.

Denn güng dat na Huus – in de groot Deel rin un dor würrn de Garben dörch de groote Luuk op’n Böön hoochstaakt un denn in’t Flack rin. Bit to’n Harvst oder Winter. Denn weer nuch Tiet, üm dat Koorn to döschen. Also müssen de Garven wedder rünner vun‘ Böhn un rop op’e groote Deel. Ganz fröher sünd de Knechte un de Buern mit’n Döschflegel bigahn un hebbt dat Koorn ut de Ähren haut. Dat weer Schwerstarbeit! Un denn keem so üm 1850 de Dööschdamper. Dat weer all wat eenfacher: Döschen, Sieben un Reinigen in een Opwasch. Wat för’n Fortschritt. Ok de Meihbinner hett de Aarn recht wat lichter maakt. De kunn nämli dat Koorn meihen un ok glieks  binnen. 1927 hett Krupp den eersten Meihbinner in Düütschland buut. De Garven müssen denn blots noch ophockt warr.  Een Mann hett an een Dag üm un bi een halven Hektar Koorn meiht – dat nöömt sik sien „Tagwerk“ – een niemoodschen Meihdöscher bruukt dor hüüttodaags blots een poor Minuten to . . .

Aver bit dorhin sünd noch veele Johrn in’t Land gahn. De eerste Meih- un Döschmaschin keem 1834 op’n Markt – veertig Peer weern nödig, üm dat Monstrum to trecken. De Antrieb güng över Rööd. 1886 hett George Stockton Berry de eerste Meihmaschin buut, de ganz alleen mit’n Dampmaschin fohrn kunn.

Vun de dore Meihmaschin weer dat noch een langen Wech, bit 1951 in Düütschland bi de Maschinenfabrik Fahr de eerste „Freischnitt–Selbstfahrer“, de „MD 1“, rutkeem. Mit 2,10 Meter Schnittbreite. Un so güng dat denn jümmers wieder. Jümmers breeder, jümmers grötter, jümmers mehr Leistung. Fröher seet de Buer butenvör bi Regen un bi Sünnschien un weer swatt vun Stoff, wenn he Fieravend harr. Hüüttodaags sitt he in een „Skyline-Kabine“ mit Touchscreen, Multifunktions-Joystick, mit’n intuitives Beleuchtungskonzept, Multimedia-Radio, Komfortsitz un een Kühlbox ünner den Bifohrersitz . . . „Erstklassigen Komfort“, dat verspreekt de Hochglanzprospekte. Dorvun kann  Bernd Osbahr dor baven op sien lütten roden, 45 Johr olen MF 186 blots drömen. Liekers swöögt he: „De Meihdöscher hett good un lang mit uns dörchholln un höllt noch ümmer!“ Un denn sett he wedder sien Strohhoot op un den Mundschutz un los geiht dat . . .

Voriger Artikel
Nächster Artikel
Mehr aus Nachrichten auf Platt 2/3