27 ° / 11 ° heiter

Navigation:
Düsse Keerl is'n Windbüdel

"De Spökenkieker" - De niege Asterix op Platt is dor Düsse Keerl is'n Windbüdel

Miraculix un Asterix sünd sik eens: Düsse vermaledeite Sluderfix, düsse Spökenkieker, de bi Nacht un Nevel, Blitz un Dunner miteens bi se in’e Döör stünn, de is nix wieder as‘n Heiopei, `n Lurendreiher, Lögenpeter, Glattsnacker un vör allen Dingen: En ganz groten Windbüdel! Wenn man blots de annern op se höörn wulln. Aver de sünd jo Füer un Flamm för den Frömden, de se den Heven op’e Eer vörutseggen deit. Un pücke Kleedaasch, dat schöönste Huus, een Barg Juwelen un natürli Riekdom un Schönheit . . . „Ok wenn Asterix dor nix op gifft: All de annern Minschen in de olen Tieden  wüllt geern vörher weten, wat op jüm tokümmt . . .“ so steiht dat schreven in den niegen plattdüütschen Asterix Band Nr. 5: „De Spökenkieker“.

Voriger Artikel
"Moin Moin leve Lüüd . . ."
Nächster Artikel
Aarn: En suer Stück Arbeit

De niege Asterix op Platt "De Spökenkieker" is düüster un gruulig

Quelle: th

Jo, so sünd se, de Minschen: Dat is ehr Naturell. Un dat weer nich blots in‘e ole Tieden so, dat is ok hüüt noch jüst so, meent Peter Nissen. „Dat is een echtes menschliches Problem“, smuustert de Schrieversmann, de tosamen mit Hartmut Cyriacks un Reinhard Goltz den Asterix Band 19 „Der Seher“ Platt maakt hett. De Dree puult de opsternaatschen Mannslüüd un Fruuns in dat lütte Gallsche Dörp Plattdüütsch bi. Asterix, Obelix, Miraculix, Troubadix un woans se alle heeten doot. Un dat nich to’n eersten Mol: „De Töörn för nix“, „Asterix un de Wikingers“, „Lütt Obelix op groote Fohrt“ un „Över’t wiede Water“ heet de plattdüütschen Mundart-Bänne ut den Egmont Verlag.

35 Asterix Comics gifft dat: „Wi hebbt echt lang överleggt, welkeen wi dütmol nehmen schüllt“, vertellt de Översetter, „aver dat is doch so‘n schöne Geschicht. Dat is  so typisch för uns  Minschen, datt wi op so’n Snacker as den Spökenkieker rinfallt. Un dat Problem is ok noch zeitlos.“

Vör allen Dingen is dat ok en Geschicht, „wo man op Platt wat ut maken kann“, meent de Nordfreese. Denn de doren Spökenkieker kennt wi ok in Sleswig-Holsteen. Ut’e Seefohrt, vun’e Nordsee un ut’e Heid‘. De Minschen mit dat sonöömte „Tweete Gesicht“. De kriedenwitt utseht as een Liek. De Mallöör, Dood, Krankheiten un anner slimme Saken vörutsehn künnt . . . Bi Dichtersmann Theodor Storm kaamt se jüst so vör as bi Gorch Fock.  Un sogor bi Peter Nissens Urahnen: „Ik heff so’ne Spökenkieker in miene Familie hatt. De letzte weer so üm 1840. Mien Vörfahr ut’e Bordelumer Heid kunn ok Saken vörutsehn. Dat weer mi also vertruut.“

„Groot Mallöör warrt över dat Dörp kamen . . .“ wohrschaut Sluderfix, de Spökenkieker, Asterix un  siene Lüüd in den Comic.  Dat hett he ut’e Weiden vun so’n olen Fisch rutleest. Un dormit fangt de Malesche ok all an, denn de Lüüd glöövt em eenfach all’ns – bit op Asterix un Miraculix. Sogor Obelix meent: „Wat he seggt, hett Hand un Foot.“ Un denn sleept se all’ns to em hin: Eten, Drinken, Smuck un optletzt sogor Gold. Nützt se aver nix – denn de dore Bedreger warrt vun’e Römers grepen un de hoolt nu aver ok gor nix vun Spökenkieker un wüllt em in’t Kaschott bringen. Tja – miteens dreiht sik de Wind un Sluderfix hett de Büx vull: „Ik bün keen echten Kieker, ik bün blots en Windbüdel . . .“

„De Spökenkieker is mi sogor so’n beten symphatisch“, smuustergrient Peter Nissen. Mol Bangbüx, mol Prahlhans, mol Lögenpeter. „Menschlich eben“.  

Dorüm weer dat ok „en groot Vergnögen“  för de Dree, de Geschicht Platt to översetten. Wobi – översetten is eegens verkehrt. Denn dat is mehr as blots de hochdüütschen Wöör een to een in’t Plattdüütsche to bringen: „Man mutt sik in’e Geschicht rindenken. Wo liegt de Probleme . . . wat passeert dor . . . ?“ För Hartmut Cyriacks, de mit em tosamen in ehr eegen Textmanufaktur in Hamborg arbeiten deit, is dat Wichtigste, „datt de Wöör, de se översetten doot, ook to de Situaschoon passt. Dor kümmst du op de gediegensten Ideen“. De drütte Platt-Experte in’t Asterix-Team is Dr. Reinhard Goltz. He is de Böverste vun’t Institut för Nedderdüütsche Spraak in Bremen. Twüschen Wiehnachten un Niejohr hebbt de dree Mannslüüd sik tosamenhuukt. Hebbt över de Rohfassung diskuteert, lamenteert, kritiseert un sineert.

Dat, wat bi all de Plackeree rutsuert is, dat kann sik förwiss sehn laten. De Dree Plattmaker sünd op jedeen Fall keene Windbüdels un Heiopeis. De kennt wat vun ehr Profeschoon.

Tja, schaad, datt de  dore Spökenkieker so’n Bedröger is, sünst kunn he jo mol vörutseggen, ob düsse Asterix op Platt een Bestseller warrd, aver leider: „Ik kann nich in de Tokunft kieken – wenn ik dat kunn, harr ik weten, wat hier rutsuert  . . . “

Voriger Artikel
Nächster Artikel
Mehr aus Nachrichten auf Platt 2/3