Menü
Kieler Nachrichten | Ihre Zeitung aus Kiel
Nachrichten auf Platt Een Book för lütte Schieter
Nachrichten auf Platt Een Book för lütte Schieter
Partner im Redaktionsnetzwerk Deutschland
10:46 22.03.2016
Von Heike Thode-Scheel
De Schiethupen verkiekt sik in een Bodderbloom. Quelle: oh
Anzeige

Dat geiht in siene korten Geschichten üm een Schiethupen, de sik in een Botterbloom verleeven deit, üm twee Socken, de een Ei leggen doot, üm een Heizung, de lütte Kinner freten deit, üm een Spökel, de in‘ Pisspott wahnen deit, üm een Jack, de nich in’t Schapp rin will na’n Winter . . . Holl op, seggst du? Dat löppt op Schiet ut!

Nee. Dat is blots de övergrote Fantasie vun den estnischen Schrieversmann Andrus Kivirähk. He is’n Spijöökenmaker, een Spökenkieker, een Tüdelbüdel, aver vör all‘n Dingen een groot Kinner-Kenner. He süht de Welt mit ehre Ogen. Sien Kinner-Geschichten sünd narrsch, verdreiht, överkandidelt.  Aver so is dat nu mol, wenn de Fantasie koppheister scheeten deit: „Ich habe Geschichten über einen verliebten Hundehaufen geschrieben, über einen hinreißenden Hotdog und eine verrückte Jacke. Was mir an Kinderliteratur so großen Spaß macht, ist: Der Fantasie freien Lauf zu lassen“, verklaart he in een Interview.

Wokeen seggt denn, datt een Schiethupen blots stinkig is un nich ok op‘e grote Leev töven deit? Un wohrraftig: Dat is Fröhjohr un de Botterblom verkiekt sik in em. Sühst mol!   Bi den estnischen Schrieversmann un Journalist dreiht sik de Geschichten üm all den alldäglichen Kraam. Wat Kinner so in’e Mööt kümmt: De Placken op’e Jack warrd miteens lebennig, de Lepel will partout mol Seeröver spelen un jumpt in’e Supp mit’e Fleeschklüten rin un de lütten Furze, de möögt ok nich geern binnen in‘ Buuk blieven.  Echten Kinnerkraam eben.

So richtig schön överkandidelt un spliensch warrd de Geschichten aver eerst in de plattdüütsche Översetten vun Heiko Frese: „De Schiet un dat Fröhjohr“. Andrus Kivikähk, de estnische Schrieversmann, hett em dat andohn: „De sprütt blots so vull Ideen“, swöögt de Schoolmeister ut Neddersassen. „Gefallen doot mi de Geschichten jüst, wieldatt se so wunnerlich sünd, as se sünd. Ik glööv, dor stickt en Barg kindliche Fantasie achter. Un de hett de Autor fuustdick achter de Ohren to sitten“,  dor is sik Heiko Frese wiss. Dat Book vun Andrus Kivirähk hett  in Estland ok inslagen as’n Komet, vertellt de Plattsnacker, de bavento ok noch ganz veel Spaaß an Spraken hett. Un estnisch, dat kann he sowieso – nich blots, wieldatt sien Fru  ut Estland kümmt, sünnern ok, wieldatt  he twee Johr an’e School in Tallinn togang weer.  Översett hett he also nich vun’e hochdüütsche Utgaav, sünnern vun’t Estnische in’t Plattdüütsche. Villicht een Grund, worüm in’e platten  Geschichten so veel Leven binn is.

„Dat gifft wenig Kinnerböker op Platt, de veel Text hebbt. Meist sünd dat Billerböker. Mi güng dat dorüm: Dat schull ok mol Geschichten geven.“ Blots – dor wull partout keen Verlag ran. Mit Schiet Geld maken? Dor hebbt de Verleger nich an glöövt. Aver Heiko Frese is jo nu keen Schietbüx. Optletzt weer de Plaggenhauer-Verlag vun Jan Graf sien Redden. Un nu is de Schiet trech.  Wobi – is jo nu noch lang nich all’ns Schietkraam, wo Schiet opstahn deit. Schietegool, wat de Grooten seggt. För de lütten Schieter is „De Schiet un dat Fröhjohr“ wat to’n Afdüükern.

Andrus Kivirähk/Heiko Frese, „De Schiet un dat Fröhjohr“, Plaggenhauer Verlag, ISBN 978-3-937949-19-2

Kommentare
Die Debatte geht am Morgen weiter
Die Kommentarfunktion ist zwischen 22:00 und 06:00 Uhr nicht aktiv – denn wir wollen eine gute Moderation der Beiträge gewährleisten.
Wir freuen uns am Morgen über Ihre konstruktiven Beiträge zum Thema!
Nachrichten auf Platt Vun Klackerklümp bit Fleederbeersupp is all'ns dorbi - Een Book för Leckersnuuten un lütte Pottkiekers

Wenn een vun mien Kinner mi fragen deit: „Wat gifft dat hüüt to eten?“, denn segg ik jümmers „Swienschiet mit Dill“. Dat hett all mien Oma seggt, wenn se nich wüss, wat se op’n Disch bringen schull. Aver eens harr se jümmers tohuus: Mehl, Melk un Zucker. Un Zimt. Dor hett se denn in nullkommanix „Klackerklümp“ ut tövert. Mien Liefgericht! Wat dat is  un wat dor rinkümmt? Kiek man mol in dat lütte plattdüütsche Kookbook vun Plattschnackerin un Grafik-Designerin Christiane Schmidt rin: „Tüdelkraam“ heet dat.

Heike Thode-Scheel 07.03.2016
Nachrichten auf Platt Volker Butenschön: 40 norddüütsche Rezepte as Book - Wat de Buer nich kennt, dat fritt he ok nich . . .

Wat de Buer nich kennt, dat fritt he nich“ heet dat bi uns in‘ Norden. Worüm schall he ok över‘n Töllerrand kieken? Gifft doch so veele schöne leckere Saken bi uns to Eten. Veertig Rezepte hett de Grafiker un Schrieversmann Volker Butenschön  nu in sien Book „Plattdüütsch kökern“ tosamenröhrt.

Wat dor binn is? Hier kaamt de Zutaten: Een övergroten Suppenkell vull mit ole norddüütsche Rezepte, twee Pund Platt, twee Pund Hochdüütsch, twee vulle Eetlepel schöne Biller, twee Koffilepel vull lütte narrsche Geschichten, een lütten Lepel Riemels,  een groote Portschoon Fantasie, een Kilo Bookstaven, een halv Kilo bunte Farven, 400 Gramm Smüüsterwater, een groot Stück Wetens-Pulver, twee Kilo Künnen un een Handvull frische Ideen. Un denn is dat trech. Een echten Hochgenuss – nich blots för’n Maag. Ok för’t Oog. Volker Butenschön, de Jung ut Innien bi Aukrug,  kann mit jedeen 5-Sterne-Koch mitholln – dat steiht fast. Sien Gericht „Plattdüütsch kökern“, dat smeckt allerbest.

Heike Thode-Scheel 07.03.2016
Nachrichten auf Platt De Sporkass maakt TV-Spots op Platt, Bairisch un Sächsisch - Werbung: Heimat op'e Tung

„Go’n Dag“, seggt de Fru un kiekt den Berader vun’e Sporkass wiss an: „Bitto heff ik all’ns hier in’e Reeg bröcht – man se weet jo. De Knee un dat warrd jo nich beter . . .“ Nu kiekt de junge Keerl doch wat verbaast. Aver de Kundin is noch nich fardig: „Also, mien Grootkind seggt, dor geiht jo ok’n Barg in’t Nett mit sien Blick-Bregen un dor heff ik dacht: Ik fohr mol na se hin.“ Un denn lehnt sik de junge Keerl vertruunsvull na vöörn un fangt an: „Jo, dor hett ehr Grootkind ok heel recht.“  Dat sünd man blots twintig Sekunnen merrn in de Werbung – aver de hoolt mi sotoseggen ut’n Slaap. Ik weer doch meist so’n beten indüüselt bi’t Fernsehnkieken. Platt in’t Fernsehn? Avends üm Klock tein? In’e beste Werbetiet. Ik kunn dat kuum glöven – aver de Sporkass hett een niege Imagekampagne op’n Wech bröcht: „Verstehen ist einfach – wenn der Finanzpartner aus der Region kommt.“ Den Werbespot gifft dat ok noch op Bairisch un op Sächsisch.

Heike Thode-Scheel 22.02.2016
Anzeige