13 ° / 9 ° Regenschauer

Navigation:
Grote Kunst op Platt verklaart

"Plattdeutsch ist (k)eine Kunst" - Nieges Book Grote Kunst op Platt verklaart

Kunst hett veele Sieden – mol schön, mol viegelliensch, mol snaaksch, mol klor un düütli, mol niemoodsch un mol oldbacksch, mol bunt as’n Regenbogen un mol gries as Regenwedder in Sleswig-Holsteen. Un jüst so is dat ok mit uns Mundarten, meent Schrieversmann un Ideensammler Hartmut Ronge: „Dialekte machen großen Spaß, sind originell und reizvoll – Plattdeutsch ist eigenständig und direkt, manchmal deftig, aber immer liebenswert und sehr lebendig“, meent de Experte för Kommunikation un Marketing. Ut Kunst un Dialekt hett he nu wat feines tosamenschoostert: „MundArt“ heet de Reeg mit Böker över Kunst un Mundart. Eens dorvun is wat för Plattschnacker, de för Kunst swögen doot: „Plattdeutsch ist (k)eine Kunst“.

Voriger Artikel
40 Johr Nieges ut alle Welt
Nächster Artikel
De Medizinschapp vun'e Buern

So süht dat Book mit Kunst un Platt ut.

Quelle: th

Kunst is dat, wat he ut Platt un Kunst maken deit. De Idee, de  dor achter steken deit: 22 weltberühmte Biller verklaart Ronge op Platt. Un twaars all‘ns, wat dor op to sehn is. Also to’n Bispill bi Michelengelkes (so nöömt he Michelangelo op Platt) den „Wiesfinger“ vun den „Heevenvadder“, den „Achtersteven“ vun den Engel, den „Fieselwarks“ vun Adam, de „Pölter“ vun Gott. Dat sünd de plattdüütschen Wöör, de een mit’e Kunst liern kann. Aver he kommenteert ok op fidele Aart un Wies: De lütte Pummel vun Engel „hett wat in de Mau“, dat Bild is een „sludderig Wark“, wieldatt dor „Reets“ binn sünd un de nakelige Adam is „den leev Gott sien Meesterstück“. Blangenbi gifft dat jümmers een „Lexikon für Außernordische“.

Aver de Mann hett noch mehr op’n Kassen: Bi Albrecht Dürers „Betende Hände“ staht glieks so’n poor nich ganz eernst meente Gebeede dorbi: „Ik kann mi nich rippen un rögen. Do mi de Leev, maak mi weer heel“. De Schnacks vun uns Herrgott sünd wat to’n Amüseern un rückt de wunnerbor teekent Hannen vun Dürer in een ganz anner Licht. So’n beten despekteerli – aver mit’n Smuustern. Jüst so speelt Hartmut Ronge ok mit dat Bild „Die große Woge vor der Küste von Kanagawa“ vun den japaanschen Moler Katsushika Hokusai. Dat is jo bi uns in Platt-Düütschland „de Breker vör de Waterkant vun Kanagawa“ un dor düükert de Blanke Hans jüst so op as dat blau-witte „Buscherump“ (Fischerhemd) oder de Spökenkieker. Un wenn dat Water gor to dull överspuddern deit, denn muttst du „tonoot den Pinöpel trecken“. Ob nu Chagall, Breugel, Spitzweg, Leonardo da Vinci oder Raffael – Hartmut Ronge is nich bang för grote Kunst un grote Naams. Mit sien plattdüütsche Spraak-Kunst leggt he uns de Kunstwarke an’t Hart.

Man - woans kümmt een op so‘n Idee? „Ich war in Rom, stand im Vatikanischen Museum vor der Laokoon-Gruppe und hörte jemand Platt snacken - schon war die Idee geboren. Mittlerweile gibt es das Buch „MundArt. Plattdeutsch ist (k)eine Kunst“ auch in Ruhrdeutsch, Bairisch und Schwäbisch“, schrifft Hartmut Ronge in sien mail. Denn he sitt to Tiet baven op’n Barg un maakt eerst mol Urlaub vun‘e Kunst un de Dialekte.  Reisen is nämli een vun sien Hobbies – blangen dat neegierg ween: „Ich liebe fremde Länder und Bräuche, interessiere mich für Menschen, Kunst und Kultur. Eines der prägenden Elemente hierbei ist natürlich die Sprache.“ Siet över twintig Johr is he Füer un Flamm för de lütten Spraken un Dialekte. Un wieldatt he in Stuttgart tohuus is, „schwätz i nadierlich vor ällem Schwäbisch.“  

Wenn dat üm Plattdüütsch geiht, denn hoolt he sik Stütt un Stöhn bi sien Frünn in Sleswig-Holsteen. Un nich blots dor: „Ich habe auch für andere Dialekte überall in Deutschland kleine Helferlein und Muttersprachler. Sprache lebt.“ Bavento kann he in sien groot Datenbank mit dusende vun Wöör un Schnacks indüükern: „Immer wenn ich irgendwo etwas Interessantes höre oder lese, wird das sofort in den Fundus mit aufgenommen.“ Un vun Platt, dor hett  he `n  Barg mit op’n Wech kregen, denn de Ideensammler hett in Hamborg studeert. Flensborg, Kiel un Lübeck „sind superschöne Städte mit toller Atmosphäre“, swöögt de Schwaab. Denn:   „Ich liebe den Wind, die See, die Weite.“  Mol sehn, wat he sik dor baven op’n Barg utspekuleern deit: Villicht „Bargstiegen för Platt-Fööt“?

„MundArt – Plattdeutsch ist (k)eine Kunst, Langenscheidt Verlag, Hartmut Ronge, ISBN 978 3 468 73923 1

Voriger Artikel
Nächster Artikel
Mehr aus Nachrichten auf Platt 2/3