3 ° / -1 ° Regen

Navigation:
He kiekt in' plattdüütsche Seel rin

"Suutje, mucksch un füünsch" - dat Book över Platt-Geföhle He kiekt in' plattdüütsche Seel rin

Dat is halvi negen morrns. Volker Butenschön höört sik noch böös verslaapen an: „Jo . . . ik bün wull noch so’n beten mööd . . .“ sineert he un snackt wat suutje wieder: „ . . . un villicht ok noch so’n lütt beten gnadderig . . .“ Ohauaha – „einen gnadderigen Fischkopp sollte man am besten nicht ansprechen“, steiht in sien nieges Book binn, Dat heet „suutje, mucksch un füünsch. Platt-Gefühle zwischen Wehmut und Wahnsinn“. „ . . . Am besten einfach abwarten, der Zustand gibt sich im Regelfall nach drei Tagen . . .“ heet dat dor wieder in dat dore Book. Dree Daag kann ik nu aver nich töven – un bang bün ik ok nich. Also heff ik mi dacht: „Ümmer suutje“ – „beharrlich und entschlossen kommt die norddeutsche Schnecke ans Ziel . . .(steiht so in sien Book binn)“ Un so hett mi de Grafik-Designer, Plattsnacker un norddüütsche Jung doch noch een Interview geven.

Voriger Artikel
Platt-Theoter entert de School
Nächster Artikel
Kiekfinster heel un deel op Platt

Volker Butenschön mit sien Book över de Befindlichkeiten vun'e Norddüütschen

Quelle: Andrea Kumm

Groot wurrn is de Sleswig-Holsteener mit den wunnerboren plattdüütschen Naam Butenschön in dat lütte Buerndörp Innien bi Aukrug. Op’n Buernhoff: „Wi harrn een lütten Betrieb mit all’ns dorbi“, swöögt he, „un miene Öllern hebbt blots Platt mit mi snackt. De hebbt nie een Woort Hochdüütsch snackt.“  Dat is hangen bleven – ok as he rut wull ut dat lütte Dörp. To’n Studeern na Kiel un denn na Köln. „Liekers is dat miene Heimat – un dor höört för mi ok de Spraak to“, sineert de Schrieversmann. „Un wenn man denn so twüschen veertig un föfftig is, denn besinnt man sik wedder op dat, wat man fröher harr – wat de Spraak Tolles is.“

Dat geiht üm de Minschen un ehre Befindlichkeiten – üm de Egenort vun’e region un vun’e Spraak

Mit dat Woort „Lengen“ füng all’ns an. Dat is em mol so in’e Mööt kamen – un dor is em opfullen, datt man enkelte Wöör nich so eenfach 1:1 översetten kann. „Denn heff ik wieder keken – denn heff ik mit mien Modder snackt un de keem mit den Spruch „Wenn de Koh na ehr Kalv lengt“. Un wieldatt he nu Grafiker is, harr he dor glieks Biller in‘ Kopp to de plattdüütschen Begriffe.

Dat geiht aver in sien Book nich üm eenfache Wöör – dat geiht üm Geföhle. „Wo geiht di dat“ is de Fraag. „Dat geiht üm de Minschen un ehre Befindlichkeiten. Üm de Eegenort vun’e Region un vun’e Spraak“,  verklaart Volker Butenschön op sien sinnige Aart. Denn: „Wenn een Hochdüütsch snackt, is dat wat anners as Plattdüütsch. Sünd eben jümmers sonnere Minschen, ok de Plattsnackers, de ehr egen Wöör för düt un dat hebbt. Düt Book will mol kieken, wat dat dormit op sik hett“, heet dat in’t Vörwoort.

Kloor kümmt dor ok so mankeen Klischee to’n Vörschien. Vunwegen de Norddüütschen sünd tüddelig, stuur un gnadderig un so suutje as een Snick. Mankmol sünd se ok mall. Un jümmers so dröög . . . Volker Butenschön hett dor sien eegen Meen to: „Kloor sünd dat Klischees. Aver in jedeen Klischee steekt doch ok een lütt beten Wohrheit binn. Dat kümmt ganz op den Minschen an.“

Dat Book is een „Uteenannersetten“ mit siene Seel un mit siene Biografie, seggt he nadinkern. Een Rinhöörn na binnen:  „Mien Tohuus, de Tiet in uns Buerndörp, de Landschaft üm Aukroog, de Wischen, de lütten Bargen. Düt Geföhl, op’n Buernhoff groot to warrn, ik mach geern Köh ankieken – irgendwo dor sünd miene Wutteln.“

Sien Modder is jedenfalls bannig stolt op em

Un dormit he nu ok de Quiddjes tofaten kriegen deit un all de Lüüd, de eegentli nich so veel mit Platt an‘ Hoot hebbt – dorüm hett he sik wat Besünneres utdacht: „Mit de schönen Biller will ik ok düsse Lüüd in’t Boot rinhooln. De olen Riemels un historischen Texte will ik röberholen na hüüt. Ik will een Brüch buun.“ Denn de Lüüd sünd jo een moderne Anspraak wennt. Also hett Volker Butenschön de Wöör nich blots mit Riemels un Texte op Hoch un Platt verklaart, nee,  he hett Biller mit rinbröcht, Comics, Grafiken un natürli besünnere Typografie – all’ns wat för’t Oog, modern, mit Witz un Charme un all’ns in Farv natürli. Un mit so’n beten Plinkögen . . . Plietsch torechtmaakt, nich överkandidelt, nich mall. Tosamenschoostert mit Kopp un Hart. Sien Modder is jedenfalls bannig stolt op em. Un he sölben hett ok noch wat markt: „Datt ik mi sotoseggen outet heff as Plattdüütschen. Ik heff wedder anfungen, mit anner Lüüd Platt to snacken. Nur so kann dat jo wiedergahn“, dor is sik Volker Butenschön seeker. „Wi mööt de Barrieren vun fröher bisiet schuven un uns truun, bi’n Bäcker oder sünstwo Platt to snacken.“ Is doch eegentli ganz eenfach: „Künnt se nich küssen, mööt wi’t jüm lehrn!“– Probleme werden im Plattdeutschen pragmatisch gelöst: Wenn jemand etwas nicht kann, so wird es demjenigen halt beigebracht.“

Das Buch gibt es im Schünemann Verlag

Voriger Artikel
Nächster Artikel
Mehr aus Nachrichten auf Platt 2/3