6 ° / 2 ° Regenschauer

Navigation:
"Moin Moin leve Lüüd . . ."

En vun'e 29 Platt-Modellscholen: De Friedrich-Ebert-School "Moin Moin leve Lüüd . . ."

„So Kinners. Paula, du rück mol een Platz wieder . . . un Leon, du kümmst mol an mien Sünnschienplatz . . . Alina, gah du mol na achtern to Emma. Mmmh – dor fehlt doch een . . .“ sineert Claudia Siemsen. Se is Schoolmeestersche an’e Friedrich-Ebert-School. Hüüt steiht Plattdüütsch op’n Stünnenploon.

Voriger Artikel
Lokalradio: En Chance för de lütten Spraken?
Nächster Artikel
Düsse Keerl is'n Windbüdel

Plattdüütsch an' fröhen Morrn in Preetz

Quelle: thode-scheel

Miteens flüggt de Döör op un de beiden letzten Buttjers trudelt in. „Ji sünd aver `n beten to laat“, meent Claudia Siemsen un kiekt op ehr Klock: „Na, denn sett ju man glieks daal.“  Un denn geiht dat los: „Moin, moin, leve Lüüd, wi snackt Plattdüütsch   hüüt,   wi   wüllt   dat   probeern,   denn   Platt   snackt   wi   geern“, singt de lütten Jungs un Deerns luuthals as Begröten. So as jedeen Maandag, Mittwuch un Fridag. Denn de Grundschool in Preetz is een vun’e 27 Modellscholen in’t Land, wo de Kinner ut’e eerste Klass ok Plattdüütsch liert. Friewillig kaamt se jümmers morrns üm halvi acht in’e School. Noch vör ehrn eegentlichen Ünnerricht. Un dat all siet een Johr.Vun de dree eersten Klassen in Preetz sünd nahto alle Kinner mit dorbi: „Aus der Klasse von Frau Siemsen machen, glaube ich, alle mit“, swöögt Anke Tobies. Se is de tweete Platt-Expertin an düsse School un maakt ok Ünnerricht mit de Lüttsten.  Dat is een echtes Erfolgsmodell dor in Preetz. Nich blots, datt dor veer Schoolmeester sünd, de Platt snacken künnt, Nee, vun de 65 Schöler ut de eersten Klassen maakt föfftig Jungs un Deerns  bi’n Plattdüütsch-Ünnerricht mit. Dat sünd 77 Perzent! Un de maakt nich blots mit, „de sünd ok bannig motiveert“, freut sik Anke Tobies.

„Eenmol bunt dörch, dat is uns Programm“, vertellt Claudia Siemsen, „beten Bewegung, `n beten Spaaß, beten Singen.“

„So, nu kümmt uns Speel. Good oppassen: Hannen op’n Hocker. Un nu de Fööt op’n Hocker.  Un nu . . .  den Dassel op’n Hocker . . .“ Een Juuchen geiht dörch de Reegen. Keen, de dor keen Lust to hett. Denn pröövt se noch kort ehr Programm. Riemels, Sketche, Singen . . .  Denn an‘ letzten Schooldag, dor is dat Fernsehn to Besöök dor west. De lütten Plattsnacker sünd all richtige Stars – mol führt se wat för de Politiker in’t Lanneshuus op, mol bi’t Theaterdrapen in Molfsee, mol för‘t Fernsehn.

 „Kleine Happen Plattdeutsch“, smuustert Anke Tobies. Aver de klappt ganz wunnerbor. Hüüt is  de Kleedaasch an’e Reeg: „Johann, kümmst du mol na vöörn. So, Kinner, wat hett Johann denn an?“, fraagt Claudia Siemsen. „Eine schwarze Hose“, röppt een vun achtern. „Ja, aver wi heet dat op Plattdüütsch?“ Een lütten Buttjer ut’e drütte Reeg weet Bescheed: „Een swatte Büx“. „Genau“, löövt Claudia Siemsen un  denn geiht de Modenschau wieder.

„In de Stünn warrd blots Platt snackt“, vertellt de Schoolmeestersche, de vun tohuus ut keen Plattsnackerin is: „Dat heff ik vör dörtig Johr bi de Nedderdüütsche Bühne in Preetz liert. Ik kunn keen Woort Platt. Ik heff an‘ Anfang all’ns utwennig liern müss. Aver ik heff een Spraken-Ohr, glööv ik“, smuustert se un denn geiht dat wieder mit Platt: „So, nu tellt wi mol vun een bit tein . . .“

 Gor keen Problem för de Lütten. Und at, offschoonst bi de Meisten tohuus gor keen Platt snackt warrd. „Dor sünd een poor Kinner dorbi, de vertellt, datt ehr Oma un Opa Platt snacken doot. Un dree Kinner, de künnt richtig toll snacken. De sünd entweder sprachbegabt oder hebbt Öllern, de dat noch künnt“, vertellt Claudia Siemsen. Mätje to’n Bispill: „Opa redet Platt mit mir. Und der bringt mir auch Platt bei“, meent de lütt Deern mit de langen bruunen Hoor. Bi Paula snackt se in de Familie sogor noch Platt. Un bi Anna-Lena un Fabian Oma un Opa. Robin kann sogor all’ns verstahn, wenn Opa un Oma tosamen Platt snacken doot. „Ich rede manchmal mit meinen Freunden Platt“, gifft Leon to, „was redest du denn da, fragen die mich dann“.  Griechisch, Hochdüütsch un Plattdüütsch – op düsse Spraken is  Spiros ganz stolt. De kann he nämli all dree snacken. Platt noch nich so good as de annern twee – aver he is jo ok eerst een Johr mit dorbi. Een Sprakengenie is ok de lütte Alyssa. „Ich kann Spanisch, Deutsch und Plattdeutsch ein bisschen“, freut se sik as dull.

„So, Kinners, nu rüümt ji de Hocker noch wech . . . un denn gaht ji bitte ganz liesen in june Klass rin. Un vergeet nich de Jacken“, röppt Claudia Siemsen luud achterran un lacht sik een: „Die sind immer so fröhlich und lernen richtig schnell. Dat maakt so’n Spaaß !“

Voriger Artikel
Nächster Artikel
Mehr aus Nachrichten auf Platt 2/3