4 ° / 1 ° Schneeregen

Navigation:
„Platt is mien Welt“

100 Johr Quickborn-Verlag – 100 Johr "nur" plattdüütsche Böker „Platt is mien Welt“

 „ Platt is mien Welt“, heet een vun‘e üm un bi hunnert plattdüütschen Bökertitel, de de Quickborn-Verlag in Hamborg-Harburg op Loger hett. „ Platt is mien Welt“ -  düsse Titel kunn aver ok op’t Best dat Motto vun‘n Verlag ween. Denn Verleger Peer-Marten Scheller is nich blots sölben Plattsnacker, nee, he hett middewiel ok de enkelte Verlag wiet un siet, de blots plattdüütsche Böker rutbringen deit. „ Voll der Norden“ sotoseggen . . . Un dat nu all siet hunnert Johr.

Voriger Artikel
Vun Kappeln in'e wiete Welt
Nächster Artikel
"Hui, dat Füür güng hooch . . ."

Wat anners as Platt maken? Dat kümmt för Peer-Marten Scheller nich in Fraag.

Quelle: Ulrich Perrey

Dat weern Tieden“, as Paul Wriede den Verlag 1915 op’e Been stellt hett. Anfungen hett all’ns noch een beten fröher mit de Quickborn-Vereinigung „zur Pflege und Erhaltung der plattdeutschen Sprache“. De hebbt jümmers so lütte Hefte rutgeven mit plattdüütsche Texte. Un dat würr denn jümmers mehr un denn müss een Verlag her. Un de kreeg den Naam vun dat wull berühmteste Book vun Dichtersmann Klaus Groth ut Kiel: „Quickborn“. Un denn weer „ Fix wat los“: All de grooten Dichter as Rudl Kinau, Gorch Fock, Hermann Claudius, Johann Hinrich Fehrs oder Theodor Storm hebbt för den Quickborn-Verlag „ De besten Geschichten“ schreven. Dor weer „ För jeeden wat“ dorbi.

Alleen Rudl Kinau hett 33 Böker dicht, bit he 1975 storven is: „Över all de Johrn weer Rudl Kinau een groten Eckpieler vun‘ Verlag“, vertellt Peer-Marten  Scheller.  „ Rund un bunt“ weer’n Kinaus Vertellen – un dat müchen de Lüüd: „ Ik mutt meist seggen, dat weer wull de erfolgreichste Autor. Un ik verköp hüüt noch Böker vun em“, freut sik de Verleger un Plattsnacker.

In‘ 2. Weltkrieg is dat Verlagshuus merrn in Hamborg utbombt wurrn.  „ Dat weern Tieden“ - „ Goh mi af“. Liekers: 1948 sünd Herbert un Kurt Stapelfeld bigahn, hebbt sik vun’e Englänner een Lizenz holt un sünd nieg anfungen. Later keem denn de Bookhändler Kurt Puschendorf dorto – he hett de plattdüütsche Fahn hoch holln bit 1985.  

Aver: „ Hett all’ns sien Tiet“ un dorüm hett he denn een Annonce opgeven: „Norddeutscher Verlag zu verkaufen“. Datt dat een plattdüütschen Verlag weer, dat wüss Peer-Marten Scheller domols nich, as he dat leest hett. He weer Verlagskoopmann, sien Fru Bookhändlerin: „Ik weer siet söss Johr in Frankfurt Verlagskoopmann un wull wedder in‘ Norden“.  Un dor dach he sik: Dat is villicht „ Wat för di“. An‘ 31. Januor 1985 hett de Heider Jung den Verlag tosamen mit sien Fru Gesche övernohmen. Na taage Verhanneln – un ahn veel Bedinken: „Ik weer dor dörtig un wenn du so‘n Sprung maken deist, denn geihst du würkli mit recht wat Naivität dor ran. Vunwegen: Dat warrd sik wull torecht lopen.“ Aver ganz so eenfach is dat denn doch nich: Peer-Marten Scheller müss sik dor eerst „rinfummeln“. Ok mit’e Hölp vun den olen Puschendörp, de mankeen Mol all an sien Schrievdisch seeten dä, wenn he morrns to Arbeit kamen is, smuustert de Verleger. „Un man mutt natürli ok Lehrgeld betahln. Kloor.“

Siet dörtig Johr hett de Plattsnacker  jümmers niege Schrieverslüüd an Land trocken: „Wi hebbt op Tradischoon opbuut un denn sünd dor veele niege Autoren tokamen.“ Mit Ina Müller is em sogor de groote plattdüütsche Fang glückt. „ Platt is nich uncool“: „Ina weer een Meilensteen. Dat weer een richtigen Hype. De hett een Barg jüngere Leser mitbröcht un ok de ölleren dorbi nich verloorn. Na, un Reimer Bull. De is natürli een vun’e ganz groten Literaten – un is dat över Johrn bleven. So’n Verlag bruuk eben verscheden Säulen“, dor is he sik wiss.

Nu kaamt denn ok noch de jungen Leser dorto, denn in Hamborg un Sleswig-Holsteen steiht Plattdüütsch middewiel sogor op’n Stünnenploon. Mit veer lütte Hefte in’e Reeg „Quickborn-Kids“ hett he anfungen – jüst eben is nu in den hunnert Johr olen Verlag dat allereerste plattdüütsche Schoolbook rutkamen: „ Emma un Paul snackt Platt“.

 „ Plattdüütsch leevt“, heet een Titel bi den lütten Platt-Verlag.  Un eens is för den Harborger Verleger wiss: „ Mien Welt blifft Platt“ . . . Wat anners as Platt maken? „Nee, dat is keene Schiene för uns. Wi sünd jümmers de plattdüütsche Verlag west un sünd dat noch. Un dat mutt man sik bewohrn.“ „ De lange Weg“ hett sik för Peer-Marten Scheller lohnt – dat weern eben doch nich all’ns blots „ Sepenblosen“. (in düssen Artikel sünd alleen achtein Titel ut’n Verlag mit inbuut . . .) th

ww.quickborn-verlag.de

Voriger Artikel
Nächster Artikel
Mehr aus Nachrichten auf Platt 2/3