27 ° / 11 ° heiter

Navigation:
Platt, modern un nich oldbacksch

Leedermaker Gerrit Hoss bringt sien eerste CD heel un Deel op Platt rut Platt, modern un nich oldbacksch

Dat is all‘n poor Johr her. Gerrit Hoss weer twintig un weer in München an’t Studeern: Gitarr. Eendags weern dor‘n poor junge wille Lüüd mit ole Musikinstrumente, krachleddern, man liekers total modern. De hebbt op bayrisch de Hütt rockt un dat weer keen Momang lang oltbacksch or kitschig. Dat hett den jungen Keerl ut‘n hogen Norden böös imponeert un he  hett sik sülvst de Froog stellt: Worüm gifft dat eegentli keen modeern Musik op Platt? Entweder suust dor jümmers `ne Mööv dörch`t Bild un de Shantychor singt dorto oder dor warrd Volksleeder op Platt speelt. Man för de jungen Lüüd – nee, dor süht dat mau ut . . .  Düsse Gedanke hett em nich mehr loslaaten. He hett intwüschen veel dree CDs maakt – aver nu is se endli rut: Sien eerst Speegelschiev heel un Deel op Platt. Modern, rockig, geföhlvull un so gor keen beten oldbacksch. „Platt!“ heet se.

Voriger Artikel
Platt un Pubertät passt perfekt
Nächster Artikel
Platt-Theoter entert de School

Gerrit Hoss op'n niegen Wech . . .

Quelle: oH

Gerrit Hoss is inne Neegde vun Itzhoe groot worrn. Dor op’t Land hett he ok Plattdüütsch liert. Hüüt leevt he in Hamborg, man villicht geiht‘ eendags doch wedder trüch na Sleswig-Holsteen. Mol kieken. De Jung weer all fröh Füer un Flamm för de Musik. De eerst Gitarr kreeg he mit tein. De eerst Band keem denn mit sösstein. Na veer Johrn in München lanndt he mit Anfang twentig  doch wedder in‘ Norden. De Wind hett em fehlt, seggt de smucke Mann. Sein Weten un Künnen hett he denn noch mol  an‘e Hochschool för Musik un Theoter in Hamborg oprüüscht.

Sietdem is de Musikant veel ünnerwegens. Gerrit Hoss speelt överall. Op‘e Straat hett he mol anfungen, hüüt kannst em in`t Fernsehen jüst so beleeven as op‘e Bühn vun`t Ohnsorg-Theoter. Dor hett he nu sien eerst kumplett plattdüütsche CD vörstellt.

Un se stickt vull Överraschen. Keen Bang: Dor warrt nich schunkelt. Un jo, dat Meer speelt een Rull -  man nich de, de wi villicht nu spontan mit Platt vör Oogen hebbt. Vunwegen Schifferklaveer un Fischerhemd. „Klischees“, seggt de Musiker, „Klischees sünd nich mien Ding“. Dat geiht em mehr üm de verschedensten Levensfrogen. Natürlich üm‘e Leev, kloor, mol rockig, mol as he seggt „`n lütt beten dreckig“, also, vun` Sound un vun‘e Stimmung. Man, af un an ok total melancholsch.

He speelt alleen oder tosamen mit sien Band. Dat sünd dree Keerls un een Fro. Op de niege CD is to’n Bispill een wohrhaftig grandios niege Speelwies vun „Dat Du mien Leevste büst“. De Text kümmt di bekannt vör, man de Melodie hett garanteert een Techtelmechtel mit Jimmy Hendrix, de Doors un` teemlich kreative Jam-Session hatt. Unbedingt rinhörn!

Vun „Nix mehr to verleren“ över „Ik kann dat Meer sehn“ bit to dat deepdinkern  Stück „Sommerregen“. Op ölven Titel wiest de Mann wat he kann – tosomen mit sien wunnerbore Band. Wokeen em leever mol live sehn will – gor keen Problem - du kannst em to‘n Bispeel in Kiel drapen. Dor is he oftins to höörn in`t  „Pogue Mahone“ in de Bergstraat. Oder in St. Peter-Ording in‘t „Dünenhuus“. Dor steiht he ok geern un singt. Mol Leeder vun anner Künstler, mol – un dat is natürlich för em dat Schöönst, sien egen Komposischoonen. Man dat is noch ni allns. Siet`n goodes halves Johr is he ok mit bi „Hör mal`n beten to“ op`n NDR to höörn un is as Reporter op Platt ünnerwegens.

Liekers, sien Hart sleiht natürli an dullsten för de Musik. In‘ Momang för sien nieget Album. Is doch kloor. Denn endli hett he dat trech kregen, wat em domols mit Anfang twintig in München so bewegt hett: Moderne plattdüütsche Musik, wiet wech vun Klischees över’n Norden un över dat, wat Platt so kann un so is. Modern, frisch, kandidel, mankmol ok driest oder deepdinkern – un jümmers cool. Un keen beten oldbacksch.

 

www.gerrithoss.de, „Platt!“, amazon oder direkt bi Gerrit Hoss, 8,99 Euro

Voriger Artikel
Nächster Artikel