23 ° / 12 ° Regenschauer

Navigation:
Platt un Pubertät passt perfekt

"17" - een Kortfilm vun Tim Glaesener op Plattdüütsch Platt un Pubertät passt perfekt

„Worüm hett se mi blots sitten laaten?“  - „Ach, dat is doch nix Nieges. Dat passeert jümmers wedder. De een haut af, de anner haut af. Mennigmol passt dat even nich . . .“ De beiden Jungs sitt bedrüppelt an‘e Bushaltesteed. Achter sik nix as dat platte Land – Koppeln, Knicks, Bööm, Heven un sünst nix. Twee Jungs un een Problem: Helena. De een hett se blots mol küsst, de anner weer een Johr mit ehr tosamen. Probleme, as se Jungs in dat Öller nu mol hebbt. „17“ heet de plattdüütsche Kortfilm vun den jungen Filmregisseur Tim Glaesener ut‘ Ollenborger Land. Dat geiht üm de Pubertät, üm de eerste Leev, üm de vermaledeiten Geföhle un üm Fründschap.

Voriger Artikel
De Osterhaas schrifft Breefe an Kinner
Nächster Artikel
Platt, modern un nich oldbacksch

Plattes Land un twee Jungs un en Barg Probleme - un sünst nix

Quelle: oH

Eegentli wull Tim Glaesener een Reeg mit dree Kortfilme op Platt dreihn: „Jeder der Filme sollte eine andere Generation aus dem Norden und deren Probleme zeigen“, vertellt de Regisseur, de in‘ Momang in London to doon hett. Wat fehlt hett, weer dat Geld. Keeneen wull em ünner de Arms griepen: „Daher hab ich mich entschlossen, wenigstens einen der Kurzfilme mit einfachsten Mitteln zu drehen.“ Wat dorbi rutsuert is, dat kann sik förwiss sehn laaten. Knappe söss Minuten is he lang, de plattdüütsche Film.

Aver in de knappe Tiet is all’ns binn, wat to een Film över junge Lüüd höört. Vun Twiefel an sik sölben över Truer, Raasch, Bangsien, doof sien, bedröppelt sien, över vun-nix-mehr-wat-af-weeten, över dörch’n-Wind-sien un bit hin to verleevt sien bit över beide Ohrn. Düt hin-un-her-Geföhl, nich Fisch, nich Fleesch, dat hett Tim Glaesener op’t Best infungen in sien Dreihbook. Dat hett he op Hochdüütsch tosamen mit sien Frünndin Mareike Hutfilter schreeven un denn „wurde das Drehbuch mit Familienangehörigen von meiner Freundin auf Platt übersetzt. Ich spreche selber nur sehr wenig Platt.“ Aver he hett de plattdüütsche Spraak tominnst in‘e Ohrn. Siene Familie – de hebbt alle Platt snackt. „Daher bin ich mit der Sprache von klein auf vertraut“, seggt de Jung ut de Lüttstadt Varel. Un ook, wenn he de plattdüütsche Spraak nich sölben snacken kann, „habe ich ein Interesse daran, sie zu erhalten.“ För em is se een Deel vun’e norddüütsche Tradischoon un Identität. Dor weer  dat doch schaad, wenn de jungen Lüüd dat nich mehr snacken künnt, meent de junge Filmemaaker.

Solke jungen Plattsnacker, de fehlten em ook för sien Film. Dat weer gor nich so eenfach, twee passen Jungs to finnen. Aver Tim Glaesener harr dor een Idee. He hett den Bühnenleiter vun de plattdüütsche August-Hinrichs-Bühn in Ollenborg ansnackt: „Daraufhin wurde ich zu einem Theaterstück eingeladen. Bei dem sind mir dann Björn und Nico aufgefallen.“ Björn Müller un Nicolas Thomsen speelt all lang tosamen plattdüütsches Theoter – so sünd se ook Frünnen wurrn. Björn weer tein, as he anfungen hett mit dat Schauspeelern: „Mien Vadder is siet 38 Johr bi de Bühn un dor weer ik jümmers mit. Dor hett de Bühnenleiter mi fraagt, ob ik nich ook mol mitmaaken wull“, vertellt de Plattsnacker ut Ollenborg. Nu is he negentein – un dat Theoter op Platt, dat maakt em jümmers noch Spaaß. Wobi: „Tohuus snack ik jümmers Hochdüütsch. Dat is so. Aver Platt maakt mi veel Spaaß“, verseekert he. Un dat markt een ook in den Film. Dat sitt all’ns un dat passt all’ns. „Dat is een Erfohrung, de nehm ik mit“, nickköppt de 19 jährige, „ dat is all een anner Geföhl as op de Bühn. Dor sitt Lüüd dorvör un de Prooven duert twee Maande. Bi den Kortfilm hebbt wi acht Stünnen bruukt för fief Minuten.“  Un dor weer keen annern mit dorbi – bit op den Kameromann, den Toningenieur un de Maskenbildnerin. Tokeeken hett ook keeneen: „Wi weern echt wiet wech op’t Land.“ Liekers harr he Lampenfeever . . . aver tosamen mit Nico güng dat denn.

Un dat alln’s ut Spaaß an‘e Freud – denn Geld hebbt se alle nich kreegen. Tim Glaesener wull dat Budget möglichst knapp holln, denn dat he betahlt jo all’ns ut sien eegen Tasch. Liekers: Dat Ergevnis kann sik sehn laaten. Söss Minuten, de een nadenkli stimmen doot – de een mitrieten doot, offschoonst dor gor nich veel passeert un gor nich veel snackt warrd. Denn de Situaschoon, de kennt jedeen vun uns. Datt mit dat Sitten-laaten . . . un den Leevskummer. Dor bruukt een nich veele Wöör. Un op Platt höört sik dat noch ganz anners an as op Hochdüütsch, meent Tim Glaesener: „Das Plattdeutsche gibt dem Film sicherlich ein anderes Gefühl als auf Hochdeutsch. Ich denke, dass Platt eine direktere, klarere Sprache ist.“

Un wieldatt Musik un Filme bi de jungen Lüüd groot in Mood sünd, hofft he, „dass ich  die Jugendlichen auf diesem Wege erreichen kann.“ Dormit se sik wedder mehr mit Platt beschäftigen doot. Tim Glaesener würr sik ook freun, wenn de Film in de Schoolen rin kümmt: „Das Einbinden von audiovisuellen Medien ist für mich einfach zeitgemäß und könnte die Vermittlung der plattdeutschen Sprache unterstützen.“ Denn de jungen Lüüd kriegt in düssen Kortfilm eens nipp un nau mit: Platt is cool. Platt is modern. Un mit Platt kann een all’ns seggen, wat man will. Ook dat hier: „Se seggt, du schallst di verpissen!“

Voriger Artikel
Nächster Artikel