Menü
Kieler Nachrichten | Ihre Zeitung aus Kiel
Nachrichten auf Platt "Vadder un ik, wi harrn dat nich eenfach miteenanner"
Nachrichten auf Platt "Vadder un ik, wi harrn dat nich eenfach miteenanner"
Partner im Redaktionsnetzwerk Deutschland
14:00 08.09.2015
Von Heike Thode-Scheel
Matthias Stührwoldt is Buer dörch un dörch Quelle: Günther Pump
Anzeige

So, as dat Leven nu mol speelt op so’n Buernhoff, wo se alle noch op’n Hupen leevt, dicht bi dicht: „Düt Book vertellt vun mien Vadder, vun sien Leven un sien Doot, un dat vertellt vun mi un seker ok vun mien Mudder, mien Broder, mien Fru un mien Kinner“. Un wo so veele verscheden Minschen tohoop sünd, dor gifft dat nich blots Leevde, dor gifft dat  vör allen Dingen ok „Larm, Knartsch un Striet. „Bi Buernkinner geiht dat ümmer üm dat sülbige Thema. Dat heff ik ümmer wedder beleevt bi Lesungen. „Was du ererbst von deinen Vätern“, weer de Spruch vun Vadder. Natürli heff ik all‘ns verkehrt maakt in sien Ogen. Dat weer all’ns nich good nuch“, sineert de fienföhlig Schrieversmann ut Stolpe. He is jümmers de „lütte Schietbüdel“ bleeven. „Dat is so, wenn du op’n Hoff bliffst. Aver man hangt dor jo ok an . . . Dat is een Aarve, wat du in di driggst.“ Düssen Zwiespalt, de is nich eenfach.

Un wenn denn noch twee „dösige Böllerköpp“ opeenanner dreepen – ohuaha.

 „Dat weer dat wohre Leben“, schrifft de Biobuer deepdinkern över all de Krisen. Sien Vadder müss Buer warrn.  Aver sien jüngste Söhn, de harr anner Neigungen un Talente: „Ik weer een Bökerworm“ – un „de Dichter un Denker, dat weer nich siene Welt“, vertellt de Schrieversmann. Richtig schockeert weer sien Vadder aver, as he dat tweet Lehrjohr bi’n Biobuern maken wull: „Womit hebbt wi dat blots verdeent?“ weer de eerste Fraag. As he denn noch sien tokünftige Fru mitbröcht hett, sä sien Vadder blots: „Wat wulllt du mit de? De kümmt jo nich mol vun‘ Hoff, un Mudder sä, se hett jo noch nich mol ländliche Huuswirtschaft lehrt.“ Matthias Stührwoldt weer dor böös in’e Bedrouille. Mol wedder: „Harr ik domols nich de Entscheidung drapen, ik will mit mien Fru old warrn un nich mit mien Öllern . . .“ meent he nadinkern, „denn weer ik an den Druck kaputt gahn.“

Düsse „Krisen“ düükert jümmers wedder op. Lütte un groote. Wölk, de böös to Harten gaht un wölk, de Matthias Stührwoldt gau wedder vun‘ Disch hett.  Un dat geiht nich ümmer üm den Hoff oder de verkehrte Fru: „De nächste Krise twüschen Vadder un mi keem, as ik 2003 mien erstet Book rutbröcht heff. Dor hest du dien Öllern aver düchtig mit Dreck beschmeten“, weer de Kommentar vun sien Vadder. Matthias Stührwoldt wull dat aver gor nich: „Dat weer nich mien Afsicht, em slecht to maken oder mi lustig to maken. Natürli hett he sik dor an stöört, datt ik in de Stuuv seet un Geschichten schreven heff un nich op’e Koppel weer. De dach, dat weer so’n Splien vun mi.“

Aver dor weer de Ole wull op’n Holtwech. Sien Söhn schrifft een Book na’t annere, Geschichten, Gedichte, op Hoch un op Platt. Un hett Erfolg. Dörtein Böker sünd dorbi rutsuert – aver dat letzte, dat is wat Besünneres: „Dat is dat eerste Mol, datt ik so’n Book schreven heff. An düt Book heff ik mi nix utdacht.“ Schrieven kunn he dat all’ns eerst een Johr na den Doot vun sien Vadder: „Ik heff markt: Dor is ganz veel passeert mit mi. Dat seet all’ns in mi binn, Un ik kann mi noch besinnen: Ik seet dor un schreev. Un denn heff ik blarrt. Un as mien öllste Dochter un mien Fru dat leest hebbt, denn weern wi alle an’t Blarren. Dat höört dorto. Blarren is wichtig. Dor bün ik so as mien Vadder.“

 Dat geev Tieden, dor harr he em eenfach över, den „groffen Klotz“ un de ewigen Krisen.  Aver op sien ole, schwache Daag, dor is de groffe Klotz, „de harte Hund“ miteens milde wurrn un weker. „Aver dat

Wichtigste, wat ik vun Vadder lehrt heff, is, datt een Familie tosamen hört un tosamen holen schull, an‘t End, ganz egol, woveel Striet man miteenanner hett“, schrifft Matthias Stührwoldt in sien Book.  „Wat ik vermiss?“, sineert he, „datt ik em nix mehr fragen kann, wiel he wech is. Wat se maakt hebbt, wenn de Koh nich freten will. Wo de Drengs sünd op’e Koppel . . .“

 

„Vun Vadder un mi“, Matthias Stührwoldt, Quickborn Verlag, 10,80 Euro, ISBN 978-3876513997, Erscheinungsdatum: 9.9.2015

Kommentare
Die Debatte geht am Morgen weiter
Die Kommentarfunktion ist zwischen 22:00 und 06:00 Uhr nicht aktiv – denn wir wollen eine gute Moderation der Beiträge gewährleisten.
Wir freuen uns am Morgen über Ihre konstruktiven Beiträge zum Thema!
Nachrichten auf Platt Fröher güng dat mit de Lee los - hüüt sitt man in' Skyline-Kabin - Aarn: En suer Stück Arbeit

„Dat Korn is tidig, intoaarn;

 „Man to! De Lee her, glik ant haarn!“

So seggt de Bur to sine Knecht.

De Knechte makt de Lee torecht;

Se slat de Sticken in de Eer

Un leggt de Lee darawer her

Un hamert jümmer: pick! Pick! Pick! . . .

 

Un denn geiht dat los mit de Aarn anno 1850. De plattdüütsche Schrieversmann Lüder Woort (Johann Diedrich Plate) hett dat in sien Gedicht „De Aarn“ wunnerbor fastholln: Woans de Knechte de Lee eerst mit’n Hammer scharp maken doot. Un denn:

Heike Thode-Scheel 26.08.2015
Nachrichten auf Platt "De Spökenkieker" - De niege Asterix op Platt is dor - Düsse Keerl is'n Windbüdel

Miraculix un Asterix sünd sik eens: Düsse vermaledeite Sluderfix, düsse Spökenkieker, de bi Nacht un Nevel, Blitz un Dunner miteens bi se in’e Döör stünn, de is nix wieder as‘n Heiopei, `n Lurendreiher, Lögenpeter, Glattsnacker un vör allen Dingen: En ganz groten Windbüdel! Wenn man blots de annern op se höörn wulln. Aver de sünd jo Füer un Flamm för den Frömden, de se den Heven op’e Eer vörutseggen deit. Un pücke Kleedaasch, dat schöönste Huus, een Barg Juwelen un natürli Riekdom un Schönheit . . . „Ok wenn Asterix dor nix op gifft: All de annern Minschen in de olen Tieden  wüllt geern vörher weten, wat op jüm tokümmt . . .“ so steiht dat schreven in den niegen plattdüütschen Asterix Band Nr. 5: „De Spökenkieker“.

Heike Thode-Scheel 26.08.2015
Nachrichten auf Platt En vun'e 29 Platt-Modellscholen: De Friedrich-Ebert-School - "Moin Moin leve Lüüd . . ."

„So Kinners. Paula, du rück mol een Platz wieder . . . un Leon, du kümmst mol an mien Sünnschienplatz . . . Alina, gah du mol na achtern to Emma. Mmmh – dor fehlt doch een . . .“ sineert Claudia Siemsen. Se is Schoolmeestersche an’e Friedrich-Ebert-School. Hüüt steiht Plattdüütsch op’n Stünnenploon.

Heike Thode-Scheel 27.07.2015
Anzeige