7 ° / 5 ° Regen

Navigation:
"Vadder un ik, wi harrn dat nich eenfach miteenanner"

De niege Matthias Stührwoldt:Fienföhlig un week "Vadder un ik, wi harrn dat nich eenfach miteenanner"

„Den ganzen Winter güng mi de Kraam dörch’n Kopp –aver ik heff dat liekers nich opschreeven. Dat duerte noch – dor bruukte ik noch Tiet to. Tatsächli bün ik denn in‘ Fröhjohr eerst Mol Silo fohrt un heff Heu maakt. Un denn, twee Weeken vörher, beför mien Verleger dat hebben wull, dor keem dat so in eene Welle rut ut mi. Tein Daag heff ik schreeven . . .“ Wat dorbi rutsuert is, dat sünd nich de typischen kandidel Vertellen vun Biobuer un Schrieversmann Matthias Stührwoldt, dat is ok keen Roman un keen Sülbst-Biographie, dat is „keen Book blots to’n Lachen, aver dat is ok keen Book blots to’n Blarrn“ (so Stührwoldt): „Vun Vadder un mi“ is vun all’ns wat – vör allen Dingen aver över Geföhle un Befindlichkeiten.

Voriger Artikel
Aarn: En suer Stück Arbeit
Nächster Artikel
Dat löppt för Jacqueline

Matthias Stührwoldt is Buer dörch un dörch

Quelle: Günther Pump

So, as dat Leven nu mol speelt op so’n Buernhoff, wo se alle noch op’n Hupen leevt, dicht bi dicht: „Düt Book vertellt vun mien Vadder, vun sien Leven un sien Doot, un dat vertellt vun mi un seker ok vun mien Mudder, mien Broder, mien Fru un mien Kinner“. Un wo so veele verscheden Minschen tohoop sünd, dor gifft dat nich blots Leevde, dor gifft dat  vör allen Dingen ok „Larm, Knartsch un Striet. „Bi Buernkinner geiht dat ümmer üm dat sülbige Thema. Dat heff ik ümmer wedder beleevt bi Lesungen. „Was du ererbst von deinen Vätern“, weer de Spruch vun Vadder. Natürli heff ik all‘ns verkehrt maakt in sien Ogen. Dat weer all’ns nich good nuch“, sineert de fienföhlig Schrieversmann ut Stolpe. He is jümmers de „lütte Schietbüdel“ bleeven. „Dat is so, wenn du op’n Hoff bliffst. Aver man hangt dor jo ok an . . . Dat is een Aarve, wat du in di driggst.“ Düssen Zwiespalt, de is nich eenfach.

Un wenn denn noch twee „dösige Böllerköpp“ opeenanner dreepen – ohuaha.

 „Dat weer dat wohre Leben“, schrifft de Biobuer deepdinkern över all de Krisen. Sien Vadder müss Buer warrn.  Aver sien jüngste Söhn, de harr anner Neigungen un Talente: „Ik weer een Bökerworm“ – un „de Dichter un Denker, dat weer nich siene Welt“, vertellt de Schrieversmann. Richtig schockeert weer sien Vadder aver, as he dat tweet Lehrjohr bi’n Biobuern maken wull: „Womit hebbt wi dat blots verdeent?“ weer de eerste Fraag. As he denn noch sien tokünftige Fru mitbröcht hett, sä sien Vadder blots: „Wat wulllt du mit de? De kümmt jo nich mol vun‘ Hoff, un Mudder sä, se hett jo noch nich mol ländliche Huuswirtschaft lehrt.“ Matthias Stührwoldt weer dor böös in’e Bedrouille. Mol wedder: „Harr ik domols nich de Entscheidung drapen, ik will mit mien Fru old warrn un nich mit mien Öllern . . .“ meent he nadinkern, „denn weer ik an den Druck kaputt gahn.“

Düsse „Krisen“ düükert jümmers wedder op. Lütte un groote. Wölk, de böös to Harten gaht un wölk, de Matthias Stührwoldt gau wedder vun‘ Disch hett.  Un dat geiht nich ümmer üm den Hoff oder de verkehrte Fru: „De nächste Krise twüschen Vadder un mi keem, as ik 2003 mien erstet Book rutbröcht heff. Dor hest du dien Öllern aver düchtig mit Dreck beschmeten“, weer de Kommentar vun sien Vadder. Matthias Stührwoldt wull dat aver gor nich: „Dat weer nich mien Afsicht, em slecht to maken oder mi lustig to maken. Natürli hett he sik dor an stöört, datt ik in de Stuuv seet un Geschichten schreven heff un nich op’e Koppel weer. De dach, dat weer so’n Splien vun mi.“

Aver dor weer de Ole wull op’n Holtwech. Sien Söhn schrifft een Book na’t annere, Geschichten, Gedichte, op Hoch un op Platt. Un hett Erfolg. Dörtein Böker sünd dorbi rutsuert – aver dat letzte, dat is wat Besünneres: „Dat is dat eerste Mol, datt ik so’n Book schreven heff. An düt Book heff ik mi nix utdacht.“ Schrieven kunn he dat all’ns eerst een Johr na den Doot vun sien Vadder: „Ik heff markt: Dor is ganz veel passeert mit mi. Dat seet all’ns in mi binn, Un ik kann mi noch besinnen: Ik seet dor un schreev. Un denn heff ik blarrt. Un as mien öllste Dochter un mien Fru dat leest hebbt, denn weern wi alle an’t Blarren. Dat höört dorto. Blarren is wichtig. Dor bün ik so as mien Vadder.“

 Dat geev Tieden, dor harr he em eenfach över, den „groffen Klotz“ un de ewigen Krisen.  Aver op sien ole, schwache Daag, dor is de groffe Klotz, „de harte Hund“ miteens milde wurrn un weker. „Aver dat

Wichtigste, wat ik vun Vadder lehrt heff, is, datt een Familie tosamen hört un tosamen holen schull, an‘t End, ganz egol, woveel Striet man miteenanner hett“, schrifft Matthias Stührwoldt in sien Book.  „Wat ik vermiss?“, sineert he, „datt ik em nix mehr fragen kann, wiel he wech is. Wat se maakt hebbt, wenn de Koh nich freten will. Wo de Drengs sünd op’e Koppel . . .“

 

„Vun Vadder un mi“, Matthias Stührwoldt, Quickborn Verlag, 10,80 Euro, ISBN 978-3876513997, Erscheinungsdatum: 9.9.2015

Voriger Artikel
Nächster Artikel
Mehr aus Nachrichten auf Platt 2/3