24°/ 10° wolkig

Navigation:
News - Nachrichten auf Platt
Fröher güng dat mit de Lee los - hüüt sitt man in' Skyline-Kabin

„Dat Korn is tidig, intoaarn;

 „Man to! De Lee her, glik ant haarn!“

So seggt de Bur to sine Knecht.

De Knechte makt de Lee torecht;

Se slat de Sticken in de Eer

Un leggt de Lee darawer her

Un hamert jümmer: pick! Pick! Pick! . . .

 

Un denn geiht dat los mit de Aarn anno 1850. De plattdüütsche Schrieversmann Lüder Woort (Johann Diedrich Plate) hett dat in sien Gedicht „De Aarn“ wunnerbor fastholln: Woans de Knechte de Lee eerst mit’n Hammer scharp maken doot. Un denn:

mehr
"De Spökenkieker" - De niege Asterix op Platt is dor

Miraculix un Asterix sünd sik eens: Düsse vermaledeite Sluderfix, düsse Spökenkieker, de bi Nacht un Nevel, Blitz un Dunner miteens bi se in’e Döör stünn, de is nix wieder as‘n Heiopei, `n Lurendreiher, Lögenpeter, Glattsnacker un vör allen Dingen: En ganz groten Windbüdel! Wenn man blots de annern op se höörn wulln. Aver de sünd jo Füer un Flamm för den Frömden, de se den Heven op’e Eer vörutseggen deit. Un pücke Kleedaasch, dat schöönste Huus, een Barg Juwelen un natürli Riekdom un Schönheit . . . „Ok wenn Asterix dor nix op gifft: All de annern Minschen in de olen Tieden  wüllt geern vörher weten, wat op jüm tokümmt . . .“ so steiht dat schreven in den niegen plattdüütschen Asterix Band Nr. 5: „De Spökenkieker“.

mehr
En vun'e 29 Platt-Modellscholen: De Friedrich-Ebert-School

„So Kinners. Paula, du rück mol een Platz wieder . . . un Leon, du kümmst mol an mien Sünnschienplatz . . . Alina, gah du mol na achtern to Emma. Mmmh – dor fehlt doch een . . .“ sineert Claudia Siemsen. Se is Schoolmeestersche an’e Friedrich-Ebert-School. Hüüt steiht Plattdüütsch op’n Stünnenploon.

mehr
För de Kieler Wuch: Meislahn staffert ehr Finster norddüütsch ut

 „Platt kommt wieder – und da haben wir uns gedacht: Das passt doch perfekt zur Kieler Woche. Das hat einfach so einen Spaß gemacht, die Schaufenster zu entwickeln und zu dekorieren“, swöögt Valeska Wehleit. Se is bi Meislahn in de Holstenstraat för de Dekoraschoon un för’t Marketing tostännig. Un wieldatt se Plattdüütsch so „sympathisch“ finnen deit, sünd nu alle Kiekfinster bi den Tradischoonsloden mit plattdüütsche Schnacks utstaffeert.

mehr
"Suutje, mucksch un füünsch" - dat Book över Platt-Geföhle

Dat is halvi negen morrns. Volker Butenschön höört sik noch böös verslaapen an: „Jo . . . ik bün wull noch so’n beten mööd . . .“ sineert he un snackt wat suutje wieder: „ . . . un villicht ok noch so’n lütt beten gnadderig . . .“ Ohauaha – „einen gnadderigen Fischkopp sollte man am besten nicht ansprechen“, steiht in sien nieges Book binn, Dat heet „suutje, mucksch un füünsch. Platt-Gefühle zwischen Wehmut und Wahnsinn“. „ . . . Am besten einfach abwarten, der Zustand gibt sich im Regelfall nach drei Tagen . . .“ heet dat dor wieder in dat dore Book. Dree Daag kann ik nu aver nich töven – un bang bün ik ok nich. Also heff ik mi dacht: „Ümmer suutje“ – „beharrlich und entschlossen kommt die norddeutsche Schnecke ans Ziel . . .(steiht so in sien Book binn)“ Un so hett mi de Grafik-Designer, Plattsnacker un norddüütsche Jung doch noch een Interview geven.

mehr
Dat Projekt "Theater und Schule" - en Schwerpunkt is Plattdüütsch

Een Tusch, dat is‘n luuden Akkord vun’e Blaaskapell. Denn passeert meist wat Besünneres. So wat Besünneres is ook TuSCH – de  Tosamenarbeit twüschen  „Theater und Schule“. Een Projekt, dat nu all söbentein Johr op’n Buckel hett. De Idee, de dor achter steeken deit, is ganz eenfach: Dat Theoter bringt Kunst un Kultur in de Schoolen rin un to de Kinner un Jugendlichen hin  – un nimmt vun’e Schölers wedder veele niege Impulse för’t Theoter mit. In Berlin hett dat anfungen – middewiel gifft dat all TUSCH-Projekte in söven groote Städte. Dorto höört ook Hamborg mit föfftein Theoter un twintig Schoolen. Dat Besünnere: Dat Ohnsorg-Theoter is mit‘n Schwerpunkt Plattdüütsch mit vun’e Partie. Un twaars över twee Schooljohr.

Kostenpflichtiger Inhalt mehr
Leedermaker Gerrit Hoss bringt sien eerste CD heel un Deel op Platt rut

Dat is all‘n poor Johr her. Gerrit Hoss weer twintig un weer in München an’t Studeern: Gitarr. Eendags weern dor‘n poor junge wille Lüüd mit ole Musikinstrumente, krachleddern, man liekers total modern. De hebbt op bayrisch de Hütt rockt un dat weer keen Momang lang oltbacksch or kitschig. Dat hett den jungen Keerl ut‘n hogen Norden böös imponeert un he  hett sik sülvst de Froog stellt: Worüm gifft dat eegentli keen modeern Musik op Platt? Entweder suust dor jümmers `ne Mööv dörch`t Bild un de Shantychor singt dorto oder dor warrd Volksleeder op Platt speelt. Man för de jungen Lüüd – nee, dor süht dat mau ut . . .  Düsse Gedanke hett em nich mehr loslaaten. He hett intwüschen veel dree CDs maakt – aver nu is se endli rut: Sien eerst Speegelschiev heel un Deel op Platt. Modern, rockig, geföhlvull un so gor keen beten oldbacksch. „Platt!“ heet se.

Kostenpflichtiger Inhalt mehr
"17" - een Kortfilm vun Tim Glaesener op Plattdüütsch

„Worüm hett se mi blots sitten laaten?“  - „Ach, dat is doch nix Nieges. Dat passeert jümmers wedder. De een haut af, de anner haut af. Mennigmol passt dat even nich . . .“ De beiden Jungs sitt bedrüppelt an‘e Bushaltesteed. Achter sik nix as dat platte Land – Koppeln, Knicks, Bööm, Heven un sünst nix. Twee Jungs un een Problem: Helena. De een hett se blots mol küsst, de anner weer een Johr mit ehr tosamen. Probleme, as se Jungs in dat Öller nu mol hebbt. „17“ heet de plattdüütsche Kortfilm vun den jungen Filmregisseur Tim Glaesener ut‘ Ollenborger Land. Dat geiht üm de Pubertät, üm de eerste Leev, üm de vermaledeiten Geföhle un üm Fründschap.

Kostenpflichtiger Inhalt mehr
Anzeige