19°/ 9° wolkig

Navigation:
News - Nachrichten auf Platt
Dat Projekt "Theater und Schule" - en Schwerpunkt is Plattdüütsch

Een Tusch, dat is‘n luuden Akkord vun’e Blaaskapell. Denn passeert meist wat Besünneres. So wat Besünneres is ook TuSCH – de  Tosamenarbeit twüschen  „Theater und Schule“. Een Projekt, dat nu all söbentein Johr op’n Buckel hett. De Idee, de dor achter steeken deit, is ganz eenfach: Dat Theoter bringt Kunst un Kultur in de Schoolen rin un to de Kinner un Jugendlichen hin  – un nimmt vun’e Schölers wedder veele niege Impulse för’t Theoter mit. In Berlin hett dat anfungen – middewiel gifft dat all TUSCH-Projekte in söven groote Städte. Dorto höört ook Hamborg mit föfftein Theoter un twintig Schoolen. Dat Besünnere: Dat Ohnsorg-Theoter is mit‘n Schwerpunkt Plattdüütsch mit vun’e Partie. Un twaars över twee Schooljohr.

mehr
Leedermaker Gerrit Hoss bringt sien eerste CD heel un Deel op Platt rut

Dat is all‘n poor Johr her. Gerrit Hoss weer twintig un weer in München an’t Studeern: Gitarr. Eendags weern dor‘n poor junge wille Lüüd mit ole Musikinstrumente, krachleddern, man liekers total modern. De hebbt op bayrisch de Hütt rockt un dat weer keen Momang lang oltbacksch or kitschig. Dat hett den jungen Keerl ut‘n hogen Norden böös imponeert un he  hett sik sülvst de Froog stellt: Worüm gifft dat eegentli keen modeern Musik op Platt? Entweder suust dor jümmers `ne Mööv dörch`t Bild un de Shantychor singt dorto oder dor warrd Volksleeder op Platt speelt. Man för de jungen Lüüd – nee, dor süht dat mau ut . . .  Düsse Gedanke hett em nich mehr loslaaten. He hett intwüschen veel dree CDs maakt – aver nu is se endli rut: Sien eerst Speegelschiev heel un Deel op Platt. Modern, rockig, geföhlvull un so gor keen beten oldbacksch. „Platt!“ heet se.

mehr
"17" - een Kortfilm vun Tim Glaesener op Plattdüütsch

„Worüm hett se mi blots sitten laaten?“  - „Ach, dat is doch nix Nieges. Dat passeert jümmers wedder. De een haut af, de anner haut af. Mennigmol passt dat even nich . . .“ De beiden Jungs sitt bedrüppelt an‘e Bushaltesteed. Achter sik nix as dat platte Land – Koppeln, Knicks, Bööm, Heven un sünst nix. Twee Jungs un een Problem: Helena. De een hett se blots mol küsst, de anner weer een Johr mit ehr tosamen. Probleme, as se Jungs in dat Öller nu mol hebbt. „17“ heet de plattdüütsche Kortfilm vun den jungen Filmregisseur Tim Glaesener ut‘ Ollenborger Land. Dat geiht üm de Pubertät, üm de eerste Leev, üm de vermaledeiten Geföhle un üm Fründschap.

mehr
Ostereistedt

Hanni Haas, de wahnt in een lütt Buerndörp in Neddersassen un hett in‘ Momang bannig veel to doon. He mutt nämli den leeven langen Dag Breefe schrieven an all de lütten Kinner, de noch an den Osterhaasen glööven doot. Worüm? Na, Hanni Haas wahnt doch in Ostereistedt un he arbeit dor siet 33 Johr in’t Osterhaasen-Postamt.

mehr
Nedderdüütsche Bühn Flensborg geiht mit'n Klassenzimmer-Stück op Tour

„Also, nun zu Kapitän Priem. Erst mal die Kapitänsjacke. Jo! Passt! Un nu bruuk ik noch een Müütz. Das war schon wieder Plattdeutsch und heißt Mütze. Een richtige Kapitänsmüütz. Hier – düsse ole Speckdeckel, de is genau richtig. So, un nu bruuk ik noch een Piep – eine Pfeife – un fardig is de Kaptein. Nun brauchen wir natürlich noch eine Geschichte, die der Kapitän Priem erleben soll . . . was soll denn darin vorkommen, Kinder? Ein Krokodil . . . ja gut geraten – ein Flugzeug? Nee wir sind ja hier im Hafen . . .“ In de de Klassenzimmer-Geschicht „Kapitän Priem und das zahnlose Krokodil“ vun de Nedderdüütsche Bühn Flensborg, dor fehlt nu blots noch de dicke Waalfru Walpurga, natürli noch Käpten Priems Schipp, de Marie Sophie, Lilly, de Lüüchttoormwärterin un de fiesen Kreidepiroten.  Un denn kann dat losgahn, dat groote Aventüür – merrn in’t Klassenzimmer. Op Hoch un op Platt.

mehr
Nedderdüütsche Bühn Kiel proovt Bestseller-Roman vun Jonas Jonasson

„Ok. Seite 51. 13. Szene“. Regisseur Karl-Heinz Langer sitt an sien Regiepult, de Brill op de Nees, de langen Been kommodig utstreckt un kiekt op sien Regiebook. „Also, da hinten ist die schwedische Flagge, der Stuhl rechts. Alles klar? Kann losgehen.“ Vun de schweedsche Flagg is nix to sehn. De Stohl is‘n holten Würfel un ook sünst gifft dat dor in‘ Proven-Keller vun‘e Nedderdüütsche Bühn in Kiel nich veel to kieken. Links steiht‘n ramponeerten Palettenwaag ut’n Supermarkt, rechts `n geelen un `n rooden Würfel. Een Scheetgewehr lehnt an‘e Wand.  Martina Kussin steiht mit‘ Handy in'e Mitt un sabbelt: „Jo, so as dat utsüht hett de Hunnertjährige nu all sien drütten Mord op’t Geweeten . . .“

mehr
Fotograf Mark Nixon lett Kuscheldeerten wedder lebennig warrn

Se seht nich schön ut. Se sünd schietig, smeerig un backsig. Dat Fell is af, meist fehlt sogoor een Arm, een Been oder een Oog. Se sünd an alle Ecken un Kanten tosamenschoostert un keeneen würr se mehr friewillig anfaaten – wenn se nich so schöön rüken würrn. Na Warmde, na Geborgenheit, so‘ n beten na Vanille un na Solt un Traans. Na sööten Kinnersweet un na Tohuus. Na Geborgenheit. Se heet Bobo, Peterle, Mond, Teddy, Bärchen oder Hasi. So een Kuscheldeert is wat ganz Besünneres för uns Minschen. Een leevenslangen Fründ. Een leevenslange Leev, de nienich opholln deit. Nich mol, wenn wi groot sünd. Över düsse groote Leev hett de amerikaansche Fotograf Mark Nixon een Book maakt – mit Porträts vun Kuscheldeerten: „Much loved“ heet dat – Leev, de nienich enden will.

mehr
To'n 150. Geburtsdag vun den grooten Schrieversmann Iven Kruse

„Wie ein Einsamer ragt er aus einer vergangenen Dichtergeneration in unsere Zeit hinein . . . Ein Stiller war er, in sich gekehrt, ein echter verschlossener Holsteiner alten Schlages, ein wenig weltfremd . . . Ein Dichter der Stille . . .“ schrifft Hans Ehrke över över sien Fründ un Kollegen Iven (Johannes Christian) Kruse, den grooten, aver nahto vergeeten Dichtersmann ut dat lütte Buerndörp Ruhwinkel bi Bornhöved. Groth, Fehrs, Reuter, Claudius – groote Naams, de jedeen kennen deit. Aver Iven Kruse? Dorbi kunn keen annern Dichter solke nedderdüütschen Balladen schrieven. Keen annern Schrieversmann hett de Geschicht, dat Leeven un de Kultur vun uns Land so nipp un nau to Papeer bröcht as de stille Iven Kruse: „Holstein zeichnet der Dichter hier, Landschaft und Menschen seiner Heimat in stillen Winkeln . . .“ swöögt Hans Ehrke 1925. Düt Johr fiert de Dichter un Redakteur Iven Kruse sien 150 Johr Geburtsdag.

mehr
Anzeige