Menü
Kieler Nachrichten | Ihre Zeitung aus Kiel
Anmelden
Schleswig-Holstein "Hui, dat Füür güng hooch . . ."
Nachrichten Schleswig-Holstein "Hui, dat Füür güng hooch . . ."
Partner im Redaktionsnetzwerk Deutschland
06:00 11.12.2015
Von Heike Thode-Scheel
Unheemlich is dat in't Schummern - un de Beek süüselt . . . Quelle: th
Anzeige

„Een Genusslektüre för Anspruchsvulle is dat“, smuustert Marlou Lessing, „aver dat gifft keen wirkliche Liek“. Un Mord- un Doodslag, veel Blood un gruulig Szenen, de gifft dat ok nich. Wie denn ok: „De Liek liggt jo all een Johr koold in’t Graff“, vertellt de Schrieversfru un amüseert sik königli över mien Wunnerwarken. Un dat schall een Krimi ween? „Jo kloor. Vun alle Sieden kümmt dor so’n lütt beten Verhängnis“, grient se. „Un denn geiht‘ in’t Finale üm Leven un Doot. Denn kümmt Äkschen.“

Se sölben is‘n echten Krimi-Fan – aver in düssen Roman schall dat nu mol seelisch nich to dull togahn. Nich to „hoffnungslos“.   Un dor sünd wi denn wedder bi ehre Lyrik. Bi ehre weeke geföhlvulle Siet. Düsse ganz besünneren Beschrieven vun dat Dörp Wischenloh („mit Verlööft dat schönste Dörp in Middelholsteen“) un ümto: „Dat is so’n beten Märkenland. Ik heff Landschaften tosamensett ut dat Beste, wat de Geest to beden hett. Un  dor warrd dörchgangs Platt snackt. Ganz is dat nich Realität“, plinköögt se.

Anzeige

Aver dat maakt ok nix. De Geschichte süht se in‘ Kern jümmers vör sik stahn un denn mutt „se Wumm hebben, denn maakt dat ok Spaaß.“  Ehr Roman speelt hüüttodaags in een Dörp in Sleswig-Holsteen – dat is keen ole Geschicht un keen echten Fall un dat Dörp Wischenloh, dat gifft dat ok nich. All’ns utdacht. Dor geistert denn wat in ehrn Kopp rüm. Wesen, de in ehr Phantasie hochkaamt un de se denn lebennig warrn lett : „Ik maak mi jümmers Notizen. Dat sünd denn Ideen, wat to welkeen Person passen deit. Un denn mööt de Charaktere an Deepte gewinnen“, verklaart de Plattsnackerin ut Trappenkamp.

Liekers höört dor noch mehr to, wenn man sien Handwark good maken will: „Man mutt wat vun Minschen verstahn un man mutt dat ok utdrücken künnen“. Un denn kaamt so peu á peu de Handlungen un Dialoge dorto.  Un de Spannung – dat versteiht sik vun sölben: „Ik schriev jo nich för mi. De Minschen schüllt ünnerholln warrn. De Lesers schüllt een schön Nameddag op’n Sofa tobringen“, wünscht sik Marlou Lessing. Een beten länger as’n Nameddag warrd dat aver wull duern – denn de Roman is nahto fiefhunnert Sieden lang.

Man dat schall de Leser nich afschrecken – denn bi de fiefhunnert Sieden is op jedeen Siet een Randspalte Platz för plattdüütsche Wöörverklaarn. Dor bruukt de Leser keen Wöörbook to Hand hebben, verseekert de Schrieversfru: „Ik heff dat mit den Roman op Platt riskeert – un mit de dore Randspalte künnt sik dor alle Leser rantruun.“

Tja, dat mach jo ween. Aver truut de sik ok na Wischenloh? Dor wo so’n „hellsches Wievsstück“ wahnen deit, so’n „Postüür“, so’n „veniensche Hex“? Un dor kann Marlou Lessing hunnert Mol verseekern: „So sünd de Lüüd hier wirklich nich - keen Entföhrers, keen Mörders mit koold Blood . . .“ Nee, dat kann ik nich glöven. De lüügt doch, de Deern. Mi grääst dat noch, wenn ik blots an dat  Oosterfüer dink! „Hui, dat Füer güng hooch! De Funken meten sik mit de Steerns un stegen höger . . .“

Kloster Nütschau ausgezeichnet - Ein Leuchtturm für Flüchtlingshilfe
Heike Stüben 10.12.2015
Delfine in der Ostsee - Große Tümmler, große Sprünge
KN-online (Kieler Nachrichten) 10.12.2015
KN-online (Kieler Nachrichten) 10.12.2015